Het rijke roomse leven in brabant 1900-1970

Sint Oelbert en Convict Buurstede in Oosterhout

Internaten

Na de verwoesting van hun klooster in Slikgat in 1944 vonden de paters kapucijnen een nieuw onderkomen in Oosterhout, waar zij ook hun kleinseminarie voortzetten. De eerste steen van dit internaat werd in 1953 gelegd en een jaar later gingen de geestelijken met 150 leerlingen van start. Uit de toen gebouwde kloosterschool komt het huidige Sint Oelbert Gymnasium voort.

Blokken in de studiezaal

Zoals wel meer seminaries kende ook dat van de
paters Kapucijnen een rijke toneeltraditie.

Die laatste naam stamt uit 1959, het jaar waarin ook jongens die niet op het internaat zaten, toegang kregen tot het gymnasium. Zij zaten daar dan uiteraard niet met de bedoeling om ook geestelijke te worden - zo'n studie bleef in de regel gewoon intern. Ondertussen meldden zich niet alleen externen aan bij de school, waaronder ook de nodige niet-katholieken, maar ook meisjes konden met ingang van 1966 als externe leerling in de schoolbanken aanschuiven.

Door deze aanpassingen aan de moderne tijd kon de school ondanks het afnemende aantal priesterroepingen blijven rekenen op nieuwe leerlingen en dus inkomsten. Maar ook de veranderingen in het onderwijsstelsel leverde kansen op om meer leerlingen te werven. In de eerste helft van de jaren zeventig maakte het leerlingenaantal een sprong van 759 naar 1514. Voortaan was er naast het gymnasium namelijk ook een atheneum, havo en mavo.

Het "Seminarie der Kapucijnen" was al sinds 1967 van deze school afgescheiden onder de naam Convict Buurstede. Internen sliepen daar in de oude kloostercellen van de paters, herinnert een oud-leerling zich. Je verbleef er zes tot zeven jaar. In 1971 werd dit seminarie gesloten.

Seminaristen in bonte toneelkledij Gymnastieklokaal

Foto's

Collectie Katholiek Documentatie Centrum, id.nrs. AFBK-1A11523, AFBK-1A15296, AFBK-1A15301, AFBK-1A15303

11

Reacties (11)

D.van Rens zei op 11 maart 2019 om 17:18 uur

Mevrouw,heer,
In Udenhout was er toch ook een "kostschool".?

Die kan ik niet vinden.

Vriendelijke groet, D.van Rens.

Thijs de LeeuwBHIC zei op 13 maart 2019 om 11:04 uur

Beste D. van Rens, goede vraag. Moest ik even opzoeken. Ik heb deze twee gevonden:
- Huize Sint Vincentius R.K. meisjesinternaat voor B.L.O. van de Zusters van de Choorstraat, vanaf 1927 Schoorstraat 4
- Huize Assisië, 1956-1983..., van de Broeders Penitenten.

Ik weet het nog niet zeker, maar misschien dat deze niet op de kaart staan omdat het internaten betreft voor jongeren die bijzondere zorg nodig hadden. Deze hebben wij vooralsnog buiten onze selectie gehouden. We hebben besloten ons eerst te focussen op de onderwijsinternaten. Maar het is ook goed mogelijk dat een van deze internaten ten onrechte ontbreekt. In dat geval gaan we aan de slag, en komt het internaat er de komende tijd gewoon bij te staan.

Kortom, veel dank voor de tip!

In de tussentijd kan ik u al wel verwijzen naar deze verhalenlijst van het BHIC over kloosters in Udenhout: https://www.bhic.nl/ontdekken/verhalen/kloosters-in-udenhout Ik denk dat de instelling die u zoekt, daar wel tussen staat....
Hartelijke groeten,

docbrown zei op 19 maart 2019 om 14:39 uur

Het enige wat ik me van het Oelbert-internaat kan herinneren is dat ik me (figuurlijk gelukkig) genaaid voelde. Tijdens de introductiedag keek je twee minuten in de studiezaal en de rest van de dag mocht je tafeltennissen, biljarten en voetballen of hockeyen. Bovendien werd je volgestopt met limonade en schuimblokken. Toen het eenmaal zo ver was bleek alles precies omgekeerd. Na driekwart jaar stond gelukkig mijn bed thuis weer opgemaakt klaar.

Dorien van Rens. zei op 19 maart 2019 om 14:46 uur

In Udenhout was er inderdaad een internaat voor kinderen met "BLO".
Daar konden ze 18 jaar op blijven. Mijn zus was daar ook.
TRouwens, prachtige site.

Thijs de LeeuwBHIC zei op 19 maart 2019 om 16:05 uur

@docbrown: bedankt voor je reactie. En inderdaad, dan word je toch maar flink op het verkeerde been gezet : ) Ze wisten dus wel heel effectief reclame te maken voor het internaat... Gelukkig duurde die flinke desillusie niet al te lang voor je. Hoe kwam het trouwens dat je alweer zo snel naar huis kon? Hebben je ouders je er weer vanaf gehaald of heb je zelf flink aan de bel getrokken?

@Dorien: bedankt voor het compliment! En wij zijn vooral enorm blij met al die mooie reacties van oud-leerlingen en andere geïnteresseerden. Die kunnen het uiteindelijk toch allemaal het beste vertellen. Zo zijn al die internaatverhalen eigenlijk weer voortdurend in ontwikkeling. Dank ook voor de info over het BLO-internaat. Deze staat vooralsnog niet op de kaart, net als een stuk of 30 andere internaten die we tot een aparte categorie hebben gerekend. Maar voel je natuurlijk vrij om hier nog meer over dat internaat in Udenhout te vertellen. Dan worden die herinneringen alvast ergens bewaard.

Cor Wijnen zei op 19 maart 2019 om 16:17 uur

de foto`s zijn heel herkenbaar. Vooral ook de foto`s van het jaarlijkse toneelspektakel. Dat was echt iets aparts.
Ik was 11 toen ik naar de Capucijnen in Oosterhout ging. Ik stikte van de heimwee en was na ruim twee jaar weer lekker thuis. Achteraf gezien voor sommigen misschien een mooie tijd en gelegenheid voor goed onderwijs, maar op zo`n jonge leeftijd al laten kiezen voor pater of priester is natuurlijk vreemd.

Marilou NillesenBHIC zei op 20 maart 2019 om 08:39 uur

Beste Cor, bedankt voor je berichtje. Elf jaar en dan zo'n heimwee hebben; ik kan het me levendig voorstellen. Maar we merken het op deze plek wel vaker dat dat door iedereen heel anders kan worden beleefd.

Fijn dat jij je herinnering hier hebt willen delen.

Theo Vugts zei op 25 maart 2019 om 16:57 uur

Mij is vooral het volgende bijgebleven:
'S Morgens heel vroeg ochtendgymnastiek op de buitenplaats bij weer en wind.
Verder was het een gevecht aan de eettafel in de refter. We zaten met 6 personen aan tafel, maar meestal lag er 5,5 sneetje vlees en kaas op een schaaltje. Dus je moest snel zijn anders was het brood zonder beleg.
En dat allemaal in de groei van je leven. Ik zie nu ,hoe mijn kleinzonen op die leeftijd al kunnen eten !

Marilou NillesenBHIC zei op 26 maart 2019 om 15:18 uur

Ja, onvoorstelbaar Theo. Jouw voorbeeld geeft wel heel goed aan waar het om draaide. Goed voor jezelf leren opkomen, leerde je waarschijnlijk heel snel.

Ad Langenhuijsen zei op 30 maart 2019 om 23:03 uur

Ik woonde 4 jaar lang (1963-1967) in het internaat Sint-Oelbert bij de paters Kapucijnen in Oosterhout. Als 11- jarige kwam ik daar in de voorbereidende klas. Er waren legio mogelijkheden om je bezig te houden en kennis te maken met allerlei sporten en cultuurvormen. Deze waren er in mijn thuisomgeving in veel mindere mate. Last van heimwee had ik totaal niet.
Een van mijn studiegenoten was Jasper Mikkers. Onder het pseudoniem “Tymen Trolsky" schreef hij de roman “Het einde van de Eeuwigheid”. Het verhaal speelt zich af in het internaat Sint-Oelbert. Toen ik de roman las, herkende ik elke gang, elk lokaal en elk trapje van het gebouw, dat in die jaren mijn thuis was. Uit deze periode heb ik een album met veel foto’s van het gebouw, mijn klasgenoten, de sportdagen en toneelvoorstellingen. Ik had het op “Oelbert” prima naar mijn zin. Daarom kijk ik heel positief terug op deze periode.

Marilou NillesenBHIC zei op 1 april 2019 om 13:41 uur

Bedankt voor je bijdrage, Ad, en goed te horen dat je het zo naar je zin hebt gehad. Goeie verwijzing ook naar het boek van Jasper Mikkers, ik zet voor alle duidelijkheid hierbij een linkje naar zijn site:

http://jaspermikkers.nl/2011/05/het-einde-van-de-eeuwigheid/

Mocht je foto's hebben die je ook met ons wil delen, dan mag je ze mailen naar info@bhic.nl ovv Sint Oelbert en Convict Buurstede in Oosterhout

Reactie toevoegen

Je e-mailadres is privé en zal niet openbaar worden gemaakt.

Platte tekst

  • Geen HTML toegestaan.
  • Regels en alinea's worden automatisch gesplitst.
  • Web- en e-mailadressen worden automatisch naar links omgezet.