Het rijke roomse leven in brabant 1900-1970

Onzedigheid loert overal

Rooms prentenboek
Met name in de periode 1930-1960 verschenen er vele honderden, zo niet duizenden Nederlandstalige boeken, brochures en artikelen gewijd aan de grote gevaren van handelingen die weliswaar niet inherent zondig waren, maar o zo gemakkelijk tot seksuele opwinding en dus doodzonde konden leiden.

Over de verderfelijke invloed van onzedige zaken als ‘vleeskleurige nylons’, ‘lipstick’, ‘tongkussen’, ‘tampax’, ‘de foxtrot’, ‘gemengd kamperen’, ‘zonnebaden’, ‘bioscoop’ werd veel en met graagte geschreven. Er verschenen talloze werkjes voor opgroeiende jongens en meisjes waarin werd gewaarschuwd voor de zedenbedervende tendensen in de moderne wereld. Ook richtlijnen over zedige kleding en over hoe verloofden zich moesten gedragen, waren uiterst populair.

Herinneringen

Satire op het celibaat, paneel, olieverf (foto: Ruben de Heer / WikimediaCC0 1.0. Bron: Museum Catharijneconvent, Utrecht, inv.nr. RMCC s00041, bruikleen Rijksmuseum, Amsterdam)
Paula Franken uit Bergen op Zoom

Ik zat op kostschool in Oudenbosch. Mijn ouders kregen een brief: Geachte ouders. Het zal u ongetwijfeld bekend zijn dat de mode voor het aanstaande zomerseizoen voor katholieke vrouwen en meisjes niet aanvaardbaar is. Het aangeknipte mouwtje ontbreekt dikwijls en de halsuitsnijding is te breed en te diep waardoor inkijk ontstaat die niet esthetisch is en vaak onzedig. Wij zijn er van overtuigd dat u deze excessen zult vermijden als u zelf jurken maakt. Wat de confectie biedt, kan in de meeste gevallen niet gedragen worden. Gelieve u beslist te houden aan de voorschriften.

M. Perdaems-Bogaards uit Nieuw­-Vossemeer

Het was in de zomer van 1944. Ik ging met ons Mia van bijna zes jaar oud naar de mis. Ze had op school over de kruisweg gehoord. Er hingen in de kerk mooie schilderijen over het leven van Jezus. Na de mis gingen we die staties bekijken. We waren net halfweg toen ik de kapelaan aan zag komen. Die liep zijn brevier te bidden. Hij keek naar ons en werd zo wit als een lijk. Ik dacht die man wordt niet goed. Maar je zult het niet geloven. Hij pakte mij vast. Ik had m'n zusje bij de hand en hij duwde ons zo de kerk uit. 'Er uit met dat nakend jong', riep hij nog. Dat jong zag er schattig uit. Een mooi jurkje en een luifelhoedje op, maar ze bleek alleen sokjes aan te hebben in plaats van kniekousen.

Bron van deze herinneringen

Ad Rooms, Het Rijke Roomse Leven: Herinneringen met weemoed en weerzin, Raamsdonksveer 2002-2006

Reactie toevoegen

Je e-mailadres is privé en zal niet openbaar worden gemaakt.

Platte tekst

  • Geen HTML toegestaan.
  • Regels en alinea's worden automatisch gesplitst.
  • Web- en e-mailadressen worden automatisch naar links omgezet.