Het rijke roomse leven in brabant 1900-1970
Rooms prentenboek
Eigenlijk is dit niet typisch een rooms-kerkelijk feest, maar meer folklore zoals Sint-Maarten. Althans wanneer ik het heb over het langs de deur gaan met liedjes zoals we dat op Oudjaar ook deden (“Nuwe jaorke zoete…”).
Driekoningen in Maaszicht, 2000 (foto: Fotostudio Jean Smeets, Grave, bron: coll. BHIC, fotonummer 1907-000638)
Driekoningen in Maaszicht, 2000 (foto: Fotostudio Jean Smeets, Grave, bron: coll. BHIC, fotonummer 1907-000638)

Voor ons, de oudste drie jongens, was Driekoningen een vast gegeven zo rond het einde van de kerstvakantie. We hulden ons in oude gordijnen en zetten zelf geknipte kleurige kartonnen kronen op ons hoofd. Uiteraard werd het gezicht van één broer met roet ingesmeerd.

En toen ons jongste broertje ook mee wilde doen, trokken we gevieren door het dorp onder het zingen van “Vier koningen, vier koningen, geef ons een nieuwe hoed – de ouwe is versleten – ons moeder mag ’t nie weten ….”.

Vrijwel overal ging tijdens het zingen de voordeur open en we werden goed voorzien van snoep, maar ook van centen, stuivers, dubbeltjes en kwartjes.

Herinneringen aan driekoningen

Coen van de Luytgaarden uit Noordhoek
Driekoningen op bezoek bij het Sint Jozefhuis in Reek, 1966 (foto: Ton Cruijsen, bron: coll. BHIC, fotonummer 1903-000656)
Driekoningen op bezoek bij het Sint Jozefhuis in Reek, 1966 (foto: Ton Cruijsen, bron: BHIC, fotonummer 1903-000656)

We trokken destijds met een paar maten als drie koningen verkleed langs de deuren. We hadden exotische kleren aan en zelfgemaakte kronen op ons hoofd. We waren echte koningen. Zodra we aanbelden en de deur open ging, knielde de middelste van het stel neer. De twee andere koningen bleven er keurig achter staan en dan zongen we een lied.

Ad Rooms uit Bergen op Zoom

De kerststal bleef vroeger in ieder geval staan tot na het feest van Driekoningen op 6 januari. Bij ons thuis kregen Balthasar, Casper en Melchior dan altijd een plaatsje dicht bij de kribbe. Tot aan die dag stonden ze samen met de kameel ergens achter de herders op een wat grotere afstand van de stal.

Bron van deze herinneringen

Ad Rooms, Het Rijke Roomse Leven: Herinneringen met weemoed en weerzin, Raamsdonksveer 2002-2006

6

Reacties (6)

Guus de Laat zei op 1 oktober 2018 om 15:18 uur

Driekoningen was een hele belevenis. Met broer en zus vormde wij jaren een 3K stel. We gingen bij de naaste familie langs en daarna langs de deuren. In mijn herinnering waren we van 17.00 tot 21.00 uur bezig.
We werden geschminkt en van kunstbaarden voorzien.
We hadden een speciaal lied dat zeker wel een paar minuten duurde.
(Op een Driekoningenavond, op een Driekoningennacht, daar zat Maria Magdalena al op ons Lievensheers graf ......enz.)

Marilou NillesenBHIC zei op 1 oktober 2018 om 21:07 uur
Mooie herinneringen Guus! Werden die baarden dan ook van watten gemaakt? (of ziet dat er alleen altijd op foto's zo uit? ;) En nu we het toch over foto's hebben... is dit ongetwijfeld mooie tafereel ook op een foto vastgelegd? En wel leuk, ik kom jullie lied ook tegen op de Nederlandse Liederenbank. Kijk maar eens hier: http://www.liederenbank.nl/liedpresentatie.php?zoek=79165&lan=nl
Henny jansen zei op 7 november 2018 om 13:27 uur
In Tilburg aan de Veldhovenring had je een ijscowinkel; De Italiaan. Telkens wanneer een kind gezongen had kreeg die een ijsje en mocht dan via achterom uitgang weer verder trekken met lampion, sigaren- kistje met daarin een brandend kaarsje om elders te gaan zingen. Nu had mijn broer een zij ingang gevonden met als gevolg er menig kindeke driekoning, gezind en bezweet van de spanning terugkeerde, tot drie keer toe een ijsje kreeg want tja het was er vaak stik druk en een kniesoor die op je lette als je steeds terugkeerde naar de voorkant toe om met volle uithaal.... …… Dat was weleens lachen!
Lisette KuijperBHIC zei op 8 november 2018 om 11:54 uur
Wat zullen er veel kinderen geweest zijn die jouw broer heel dankbaar waren voor al die ijsjes, Henny! Heb je zelf ook meegedaan aan dit feest en haalde je zelf dan ook weleens een extra ijsje?
Henny jansen zei op 8 november 2018 om 15:22 uur
Och lisette, we hebben veel gezongen in die dagen en zeker deed ik mee aan het 'achterommetje spelen'....Zo had je daar in de buurt een uitzetwinkel (winkel huishoudartikelen) waar de vrouw des huizes altijd zelf meezong en dan kreeg elk kind na afloop één cent. Euro's bestond nog niet. Dat was een bekende familie want ze had een zoon die bij een Dickieland band jazz speelde. Familie van Belkom.
Lisette KuijperBHIC zei op 8 november 2018 om 16:03 uur
Dat zijn vast erg leuke herinneringen, Henny! Wellicht zijn er nog anderen die zich deze bekende familie ook herinneren. Alle verhalen zijn welkom!

Reactie toevoegen

Je e-mailadres is privé en zal niet openbaar worden gemaakt.

Platte tekst

  • Geen HTML toegestaan.
  • Regels en alinea's worden automatisch gesplitst.
  • Web- en e-mailadressen worden automatisch naar links omgezet.