Het rijke roomse leven in brabant 1900-1970
Rooms prentenboek
Mei en oktober waren de jaarlijkse Mariamaanden. In de kerk kreeg het Mariabeeld een opvallender plek dan anders, met veel bloemen en kaarsen ervóór.
Mariabeeld en draagsters in Bokhoven (BHIC, coll. Abdij van Berne)

Mariabeeld en draagsters in Bokhoven (BHIC, coll. Abdij van Berne fotonr. 1695-001452)

 

Verder werd elke avond een Marialof gehouden. Vast onderdeel daarvan was de Marialitanie: de voorganger zong een lange reeks van de goede eigenschappen van Maria in het Latijn voor, waarna de parochianen antwoordden met een eveneens gezongen “Ora pro nobis”.

Bij ons thuis baden we, geknield voor een keukenstoel, elke avond minimaal het rozenhoedje. Doorgaans bad vader voor en de rest van ons gezin viel halverwege het weesgegroet in. Wie de rozenkrans bad, had meer tijd nodig; deze telde maar liefst vijf rozenhoedjes. In buurtschappen met een Mariakapelletje werd soms daar de rozenkrans gebeden.

Een bijzonder fenomeen was het Mariakindje.

Herinneringen aan de Mariaverering

Omère Verstraten uit Clinge

We vierden op de lagere school alle feestdagen die iets met Maria te maken hadden door bijvoorbeeld 's morgens naar de mis te gaan. En er waren nogal wat van die feestdagen, zoals Maria Lichtmis, Maria Boodschap, Maria Onbevlekte Ontvangenis en Maria Hemelvaart.

Devotieplaatje (bron: Flickr, janwillemsen. CC BY-NC-SA 2.0)
Devotieplaatje (bron: Flickr, janwillemsen. CC BY-NC-SA 2.0)
C. Augustijn uit Etten-Leur

Wij trouwden in augustus 1959. Het bruidsboeket bestond uit prachtige rode rozen. Daags na onze trouwdag begon onze huwelijksreis. We reden op onze fietsen naar Meerseldreef met de rozen achter op de bagagedrager. Die gingen we daar neerleggen bij Maria in de grot. Weer op de terugweg naar huis reden we een kapotte band dus toen moesten we maar lopen. Dat was heel gewoon. Ik zal dat natuurlijk nooit vergeten. Nog steeds komen wij graag op die mooie plek en ook heel vaak.

Els Matthijssen-Hoefnagels uit Roosendaal

De Russische inval in Hongarije in 1956 heeft veel indruk op mij gemaakt. Ik was toen zeven jaar, maar ik herinner het mij nog heel goed. Het gebed dat wij op school baden was speciaal voor de kinderen daar. De tekst luidde als volgt: “Lieve Moeder Maria ons kinderhart is diepbedroefd. Veel mensen moeten lijden en sterven voor het vaderland, voor de vrijheid. Ook de Heilige Vader is bedroefd. Hij vraagt of alle kinderen zullen bidden voor die arme mensen. Maria, U kunt alles van Jezus verkrijgen. Uw onbevlekt hart is zo goed en zo machtig. Zorg toch lieve moeder, dat er vrede komt! Zorg voor Hongarije en het Pools volk. Geef dat Rusland zich mag bekeren: dat hebt U immers beloofd. Dan zal er weer vrijheid komen in de landen die nu verdrukt worden. Christus zal er Koning zijn en U de koningin. Dat vragen wij U: de kinderen van Nederland! Toe Moeder, luister naar ons en verhoor ons gebed! Onbevlekt Hart van Maria, red de landen van Oost-Europa!"  Dit gebed werd iedere dag gebeden. En we waren er vast van overtuigd dat het zou helpen.

Bron

Ad Rooms, Het Rijke Roomse Leven: Herinneringen met weemoed en weerzin, Raamsdonksveer 2002-2006

Reactie toevoegen

Je e-mailadres is privé en zal niet openbaar worden gemaakt.

Platte tekst

  • Geen HTML toegestaan.
  • Regels en alinea's worden automatisch gesplitst.
  • Web- en e-mailadressen worden automatisch naar links omgezet.