Het rijke roomse leven in brabant 1900-1970

Kleinseminarie Sint Vincentius in Zundert

Internaten
Jongens met een kloosterroeping konden in Wernhoutsburg, nu een buurtschap van Zundert, naar het kleinseminarie Sint Vincentius (vernoemd naar de Heilige Vincentius à Paulo). Op dit gymnasium met internaat kreeg je zes jaar lang onderwijs, kost en inwoning van de paters Lazaristen. De opleiding stopte aan het einde van het schooljaar 1966-1967 als een gevolg van het dalende aantal priesterroepingen.
Foto: collectie West-Brabants Archief, id.nr. RAW014029307

Naast de paters zul jij je van vroeger ook nog wel de zusters herinneren, die op het kleinseminarie de huishoudelijke taken zoals koken, wassen en naaien voor hun rekening namen. Deze Dochters der Liefde van de Heilige Vincentius à Paulo waren met hun wijd uitstaande witte kappen misschien wel de meest opvallende verschijning van alle vrouwelijke kloosterlingen in Nederland. Het leverde hen in Tilburg en omstreken de bijnaam ‘vliegkappen’ op.

Het Lazaristenklooster waar de internen verbleven omvatte een herenhuis met hoektorens, een visvijver, stallen, een koetshuis en smederij, boerderijen en dat op maar liefst 150 hectare grond. Middenin die boomrijke omgeving waren ook sportterreinen aangelegd waar je, zoals hieronder op de foto te zien, in de pauzes en weekenden met je vriendjes kon voetballen.

Foto: JosPé, Arnhem, 1958, bron: collectie West-Brabants Archief, id.nr. RAW014032031

Ontspanning was ook wel nodig, want het kostschoolleven stond in het teken van een strakke dagelijkse routine en tucht en dat was zeker niet voor iedereen weggelegd. Dat betekende dus onder andere 's morgens vroeg op de nuchtere maag de dag beginnen met gebed en gezang in de kapel. De studielast was ook niet mis met vakken als Latijn, Grieks, wijsbegeerte, wiskunde en natuurlijk continue aandacht voor godsdienst en de goede zeden.

Niet alle studenten op Sint Vincentius zullen een sterke roeping hebben gevoeld. Natuurlijk waren er ‘internen’ die, omdat ze erover gelezen hadden in een spannend boek of door verhalen van een familielid, niets liever wilden dan missionaris worden in een ver land. Ze zouden eens wat van de wereld zien. Of misschien verwachtten je ouders het gewoon van je, omdat je nu eenmaal de oudste zoon was en je er maar weinig in had te zeggen.

Foto: collectie West-Brabants Archief, id.nr. RAW014029293

Hoe de seminaristen van toen ook terugkijken op hun verblijf, het internaatleven zal op al die twaalfjarigen van toen, die vanuit alle hoeken van het land op het deftige juvenaat Sint Vincentius door hun ouders werden afgezet, een onuitwisbare indruk hebben gemaakt.

Hoe kijk jij terug op jouw verblijf op de kostschool van de paters? Deel jouw herinneringen hieronder.

Foto's

Studiezaal (foto: collectie West-Brabants Archief, id.nr. RAW014029307)

Nonnen deden de huishoudelijke taken, waaronder die in de keuken. (Foto: JosPé, Arnhem, 1958, bron: collectie West-Brabants Archief, id.nr. RAW014032031)

Seminaristen spelen een potje voetbal (foto: collectie West-Brabants Archief, id.nr. RAW014029293)

Reactie toevoegen

Je e-mailadres is privé en zal niet openbaar worden gemaakt.

Platte tekst

  • Geen HTML toegestaan.
  • Regels en alinea's worden automatisch gesplitst.
  • Web- en e-mailadressen worden automatisch naar links omgezet.