Het rijke roomse leven in brabant 1900-1970

De Missionarissen van het H. Hart van Jezus MSC

Paters & Nonnen

De “Rooi Harten”, zo noemden de Tilburgers de Missionarissen van het H. Hart van Jezus vanwege het rode hart dat ze oorsponkelijk op hun zwarte toog droegen. In 1882 had de congregatie zich in Tilburg gevestigd. De congregatie had Frankrijk, waar ze oorspronkelijk vandaan kwam, moeten verlaten onder druk van de anti-kerkelijke politiek van de Franse regering.

De congregatie van de Missionarii Sacratissimi Cordis Jesu was in 1845 gesticht in Issoudun (F.) door de lokale pastoor Jean Jules Chevalier(1824-1907). Die stichtte nog twee aartsbroederschappen, die van het Allerheiligst Hart en die van de Dochters van Onze Lieve Vrouw van het H. Hart (FDNSC), beide met groot succes. Ook de congregatie van de Missionarissen van het H. Hart werd op een gegeven moment tot aartsbroederschap verheven, in 1872. Twee jaar later volgde de pauselijke goedkeuring van de constituties.

Vanuit Rome kreeg de congregatie in 1881 de opdracht om missie-arbeid te gaan verrichten. Men kreeg de eilandengroepen van Melanesië en Micronesië en het eiland Nieuw-Guinea toebedeeld. De paters en broeders van MSC werkten in de missie nauw samen met de Dochters van Onze Lieve Vrouw van het H. Hart. In Tilburg werd in 1890 een missiehuis gebouwd dat fungeerde als apostolische school (de eerste fase van de priesteropleiding) en vanaf 1894 ook als bestuurscentrum van de noordelijke provincie van de congregatie. Die was in 1894 gevormd door de kloosters in Tilburg, Antwerpen en Salzburg.

Nederlandse leden van de congregatie hebben de missie ter hand genomen in de Molukken en Nederlands Nieuw Guinea (1902), Oceanië (1905), de Filippijnen (1908), Brazilië (1911), Celebes (1919), en Midden-Java (1921).

In 1960 was de congregatie actief in Nederlands Nieuw-Guinea, Menado, Ambon, Java, Rabaul (Oceanië), Papoeasie (Engels Nieuw-Guinea), de Gilberteilanden en Samarai (Oost Nieuw-Guinea). Maar naast de missie overzee deed de congregatie ook veel aan zielzorg in Nederland.

In 1937 telde de congregatie ruim 2.100 leden, verdeeld over zeven provincies en drie viceprovincies. In 2003 telde de congregatie ongeveer 2.300 leden in meer dan veertig landen.

In Noord-Brabant hadden de “Rooi Harten” kloosters in Eindhoven (rectoraat en klooster parochie Sint Jozef Tivoli); in Haaren (Huize Gerra); in Oosterhout (noviciaat); in Sint-Michielsgestel (Nieuw-Herlaer) en in Tilburg (Missiehuis-klooster).

Buiten Noord-Brabant waren er kloosters in Arnhem, Berg en Dal, Den Haag, Driehuis-Velsen, Heerlen, Nijmegen, Rotterdam, Sittard, Stein en Wijhe.

Foto’s
Jean Jules Chevalier(1824-1907). Bron: Wikipedia.
Een onbekende missionaris van het H. Hart, 1898. Fotograaf: Pierre Weijnen. Origineel: Collectie  Markiezenhof, Bergen op Zoom. Bron: Katholiek Documentatie Centrum, fotonr. 6A505.
Boxtel, broeder Van Breugel, missionaris van het H. Hart, bij zijn vertrek naar Nieuw-Guinea, 1904. Bron: Katholiek Documentatie Centrum, fotonr. 1A15829.
Tilburg, zestien paters van de congregatie der paters missionarissen van het H. Hart aan de Bredaseweg bij hun vertrek naar de missie op 15 september 1910. Bron: Regionaal Archief Tilburg, fotonr. 011235.

Bronnen
Jan Smits, Vademecum van religieuzen en hun kloosters in Noord-Brabant. Alphen a/d Maas, 2010.
Website Missionarissen van het H. Hart.
Joep Eijkens, “In het voetspoor van Henri Rutten, missionaris”. In: Tilburg, tijdschrift voor geschiedenis, monumenten en cultuur 22 (2004), nr. 3.
G. Dorren, Door de wereld bewogen : Geschiedenis van de Nederlandse Missionarissen van het Heilig Hart (MSC). (Hilversum, 2004).

Reactie toevoegen

Je e-mailadres is privé en zal niet openbaar worden gemaakt.

Platte tekst

  • Geen HTML toegestaan.
  • Regels en alinea's worden automatisch gesplitst.
  • Web- en e-mailadressen worden automatisch naar links omgezet.