Het rijke roomse leven in brabant 1900-1970

Juvenaat Heilig Hart in Bergen op Zoom

Internaten
Op hun juvenaat aan de Antwerpsestraatweg leidden de Priesters van het Heilig Hart van Jezus jongens op, die pater wilden worden. Als het even kon natuurlijk bij dezelfde congregatie, maar het was ook mogelijk om je voor je vervolgopleiding aan te melden bij een andere religieuze gemeenschap. Het juvenaat was een gymnasium en de leerlingen doorliepen zeven klassen waaronder een voorbereidende.

De jongelingen werden door hun ouders afgezet bij het imposante Heilig Hartklooster, waarvan de lange zijvleugels soms tot aan de dakrand begroeid waren met klimop. Leerlingen van toen zullen zich misschien nog de buitenschoolse activiteiten herinneren, zoals de muziekavonden, fancy fairs en de Vastenactie, maar ook de bibliotheek, de toneeltraditie en de enorme tuin met daarin de bijenkorven van de paters.

Eind jaren vijftig zaten er pakweg 240 leerlingen op dit internaat. ‘Externen’, leerlingen die niet bij de paters overnachtten, zaten er niet. Dat ging lang niet bij alle internaten zo. Het juvenaat van de Priesters van het Heilig Hart was een wereld op zich. Het was een opvoedingsinstituut waar alle aandacht uitgang naar het rekruteren en vormen van een toekomstige kerkelijke elite.

Het juvenaat stond ook wel bekend als de 'apostolische school'. Je ging er een flink aantal jaren tegemoet van strikte dagelijkse routine. De kloostergeloften van kuisheid, soberheid en gehoorzaamheid stonden daarbij hoog in het vaandel. Dat betekende onder andere het verlies van je privacy. Eigen kamers had je op het internaat meestal niet. Met wat geluk waren er chambrettes, afgeschermd door een laken. Slapen deed je samen op de slaapzaal, net als wassen, bidden in de kapel, eten, leren, spelen…

De katholieke kostschoolopvoeding was ook bedoeld om de kinderen te leren omgaan met anderen. Je leerde je aan te passen aan wat het beste was voor de groep, met het oog op een zo Godsvruchtig mogelijk leven. Aan sociale contacten had je geen gebrek, wat zowel positieve als negatieve kanten had. Van internaten is bekend, dat er veel vriendschappen voor het leven werden gesloten, maar ook dat bijzondere vrienschappen voortdurend in de gaten werden gehouden.

Pas eind jaren zestig kregen ook meisjes toegang tot de school en dat was gezien de geschiedenis, waarin de seksen ook buiten katholieke kring strikt gescheiden waren en dan vooral in de opvoeding, een flinke omslag. Het internaat was op dat moment al in verval. Steeds minder jongens ontvingen kennelijk de Goddelijke roeping tot het priester- en kloosterleven. In 1969 ging het internaat dicht. De school bleef open.

Foto's

Jongerenkoor (foto: collectie West-Brabants Archief, id.nr. SANX201)
Juvenisten en hun leraren (foto: collectie West-Brabants Archief, id.nr. RONZ018)
Speelplaats (foto: Brinio Rotterdam, bron: collectie West-Brabants Archief, id.nr. SANX132)

1

Reacties (1)

René Bastiaanse zei op 20 maart 2019 om 12:12 uur

Het spijt me maar als ex - intern zie ik toch een aantal beweringen die volgens mij niet echt bestudeerd zijn.

Reactie toevoegen

Je e-mailadres is privé en zal niet openbaar worden gemaakt.

Platte tekst

  • Geen HTML toegestaan.
  • Regels en alinea's worden automatisch gesplitst.
  • Web- en e-mailadressen worden automatisch naar links omgezet.