Het rijke roomse leven in brabant 1900-1970

Jongensinternaat Sint Pauluscollege in Sterksel

Internaten
Tot in 1965 hadden de Witte Paters in Sterksel een internaat, verbonden aan hun Sint Pauluscollege en gevestigd in een oud hotel aan de Albertlaan. Op deze kostschool zaten jongens die ook pater wilden worden en droomden van een leven als missionaris in landen als Oeganda, Kenia of Zambia. Net als hun leermeesters.

De internen van het Pauluscollege hadden echter nog een lange weg voor de boeg. Zij doorliepen daar de eerste vier klassen van het zesjarig kleinseminarie (rooms-katholiek gymnasium voor jongens met een roeping).

Zoals elke priesterstudie kon ook die van de Witte Paters uitsluitend intern worden gevolgd. De jongens, twaalfjarigen die net van de lagere school kwamen, verlieten hun ouderlijk huis en trokken in bij de paters. Op het terrein in Sterksel was alles aanwezig om hen een goede katholieke opvoeding te geven. Al zullen de ouderejaars (die meer bewegingsvrijheid hadden) zeker de kans hebben gegrepen om eens te onderzoeken wat er allemaal in het dorp te zien en te doen was.

Maar veel reden om het terrein te verlaten was er niet. De paters hadden er een kapel, waar de seminaristen al ’s ochtends vroeg en op de nuchtere maag heen werden gestuurd. Na het morgengebed nog even het bed opmaken en dan samen een boterham eten en samen naar klaslokaal. Ontspanning, ook samen, kon in de recreatiezaal of door buiten een potje te voetballen.

De vijfde- en zesdeklassers zaten op het internaat van het Missiehuis Sint Charles in Boxtel. Als alles goed ging, rondden zij hun opleiding aan het kleinseminarie daar op hun achttiende af, waarna hen de eigenlijke opleiding tot pater wachtte. In de praktijk haakten velen na het kleinseminarie af. Zij kozen alsnog voor een bestaan als 'leek'. Degenen die slaagden werden als missionaris overal ter wereld gestationneerd. Tenzij de overste je aanwees als leraar, zodat je thuis moest blijven, om een nieuwe generatie op de missie voor te bereiden.

In 1976, na 84 jaar, ging het Sint Paulusinternaat dicht. Het klooster kreeg een nieuwe bestemming als bejaardenoord, maar werd in 1987 gesloopt.

Foto

Priesterwijding van Witte Paters, 1961 (foto: Fotopersbureau Het Zuiden, bron: collectie BHIC, id.nr. 1673-006490)

1

Reacties (1)

Frits Sanders zei op 20 maart 2019 om 22:32 uur

Ik heb van 1960 tot 1964 uit vrije wil op het St. Paulus College gezeten. Bij mijn weten is het college nooit een hotel en nooit een bejaardenoord geweest. Vanaf 1965 vanaf klas 4 ging je voor de vervolgopleiding naar Santpoort ( Wüstenlaan 80) . Van daaruit fietsen we naar Driehuis -Velsen waar we les kregen aan het gymnasium Paulinum samen met studenten van het MSC college in Driehuis en wat externe studenten.
De jaren in Sterksel heb ik als zeer prettig beleefd. Veel mogelijkheden om te sporten en om je op allerlei gebied te ontplooien o.a. toneel , zang, knutselen enz. We hadden daar o.a. een tennisbaan, zwembad ,hockey - en voetbalvelden. We draaide mee in de KNVB competitie en hadden genoeg mogelijkheden om ons ook buiten het terrein van het college te begeven ( vooral op woensdagmiddag en de weekenden). Er was een wandelclub , waarmee we ook diverse wandeltochten in Brabant en Limburg liepen en waarmee we zeer succesvol waren. Ik herinner me ook nog een reis naar Brussel/ Leuven- Heverlee en naar diverse andere internaten om te voetballen. In het derde jaar maakten we in de zomervakantie een prachtige fietsreis door de Ardennen en de Eifel.
Als opgroeiende jongen beleefde ik in die tijd genoeg avontuur . De veranderingen in kerk en samenleving hadden ook zijn weerslag op het internaat leven. Alles werd minder strak. Persoonlijke groei en vrijheid heb ik voldoende gekregen. Niemand van mijn groep is priester geworden, maar mijn hele leven lang ben ik mij verbonden blijven voelen met de Witte Paters en nog veel contact met hen gehad. Zo heb ik voor de priesters, die in 1961 in Veghel gewijd werden door mgr. Bekkers nog een jubileum georganiseerd in de kerk waar zij gewijd zijn. Bij die gelegenheid is ook een boekje uitgegeven, waarin hun indrukwekkende levensverhalen zijn opgetekend.
Overigens de Witte Paters werkten in vele landen in Noord- West- Midden en Oost Afrika. Zij zijn door de Franse Kardinaal Lavigerie , kardinaal te Algiers, opgericht om de contacten met de moslims te verbeteren en de christelijke waarden uit te dragen. Velen van hen zijn van grote betekenis geweest voor Afrika. ( oprichten van scholen en ziekenhuizen, introduceren van landbouwmethode's en het opzetten van bedrijven)

Reactie toevoegen

Je e-mailadres is privé en zal niet openbaar worden gemaakt.

Platte tekst

  • Geen HTML toegestaan.
  • Regels en alinea's worden automatisch gesplitst.
  • Web- en e-mailadressen worden automatisch naar links omgezet.