Het rijke roomse leven in brabant 1900-1970

Internaat Sint Pauluscollege in Sterksel

Internaten

Tot in 1965 hadden de Witte Paters in Sterksel een internaat, verbonden aan hun Sint Pauluscollege en gevestigd in een oud hotel aan de Albertlaan. Op deze kostschool zaten jongens die ook pater wilden worden en droomden van een leven als missionaris in landen als Oeganda, Kenia of Zambia. Net als hun leermeesters.

De internen van het Sint Pauluscollege hadden echter nog een lange weg voor de boeg. Zij doorliepen daar de eerste vier klassen van het zesjarige kleinseminarie (een katholiek gymnasium voor jongens met een roeping). Zoals elke priesterstudie kon ook die van de Witte Paters uitsluitend intern worden gevolgd. De leerlingen, twaalfjarigen die net van de lagere school kwamen, verlieten hun ouderlijk huis en trokken in bij de paters. Op het terrein in Sterksel was alles aanwezig om hen een goede katholieke opvoeding te geven. Al zullen de ouderejaars, die meer bewegingsvrijheid hadden, zeker de kans hebben gegrepen om eens te onderzoeken wat er allemaal in het dorp te zien en te doen was.

Klik om te vergrotenFoto 1: Wandelgroep met pater Brands (ingezonden door Henk van Tilborg)

Maar veel reden om het terrein te verlaten was er niet. De paters hadden er een kapel, waar de seminaristen al ’s ochtends vroeg en op de nuchtere maag heen werden gestuurd. Na het morgengebed nog even het bed opmaken en dan samen een boterham eten en samen naar klaslokaal. Ontspanning, ook samen, kon in de recreatiezaal of door buiten een potje te voetballen.

Klik om te vergrotenFoto 2: Voetbalteam Sint Pauluscollege (ingezonden door Henk van Tilborg)

De vijfde- en zesdeklassers verbleven op het internaat van het Missiehuis Sint Charles in Boxtel. Als alles goed ging, rondden zij het kleinseminarie daar op hun achttiende af. Daarna begon pas de eigenlijke opleiding tot pater. In de praktijk haakten echter veel leerlingen na het kleinseminarie af; zij kozen alsnog voor een bestaan als 'leek'. Degenen die slaagden werden als missionaris overal ter wereld gestationneerd. Maar het kon ook dat je thuis bleef, bijvoorbeeld wanneer de overste je aanwees om als seminariedocent een nieuwe generatie op de missie voor te bereiden.

De paters hebben hun klooster en het Pauluscollege in Sterksel in 1965 verlaten.

Klik om te vergrotenFoto 3: Priesterwijding van Witte Paters, 2 februari 1961, Veghel (foto: Fotopersbureau Het Zuiden, bron: coll. BHIC, nr. 1673-006490)

Het Doveninstituut in Sint-Michielsgestel toonde vervolgens nog interesse in het gebouw, maar van een overname is het uiteindelijk niet gekomen. Na een jaar of wat leegstand is het hele complex gesloopt. Dat moet ergens begin jaren zeventig zijn geweest.

Reageer hieronder, deel je herinneringen en vul deze pagina aan!

Foto's zijn ook van harte welkom en kunnen worden verzonden naar info@bhic.nl

Foto's

Ingezonden door Henk van Tilborg, leerling 1959-1963:

Klik om te vergroten

Uitstapje met rector Nefkens in Heverlee

Ingezonden door Herman Peters, leerling 1964-1966:

Klik om te vergroten

Klassenfoto 1965-1966 met pater Gerritsen

38

Reacties (38)

Frits Sanders zei op 20 maart 2019 om 22:32 uur

Ik heb van 1960 tot 1964 uit vrije wil op het St. Paulus College gezeten. Bij mijn weten is het college nooit een hotel en nooit een bejaardenoord geweest. Vanaf 1965 vanaf klas 4 ging je voor de vervolgopleiding naar Santpoort ( Wüstenlaan 80) . Van daaruit fietsen we naar Driehuis -Velsen waar we les kregen aan het gymnasium Paulinum samen met studenten van het MSC college in Driehuis en wat externe studenten.
De jaren in Sterksel heb ik als zeer prettig beleefd. Veel mogelijkheden om te sporten en om je op allerlei gebied te ontplooien o.a. toneel , zang, knutselen enz. We hadden daar o.a. een tennisbaan, zwembad ,hockey - en voetbalvelden. We draaide mee in de KNVB competitie en hadden genoeg mogelijkheden om ons ook buiten het terrein van het college te begeven ( vooral op woensdagmiddag en de weekenden). Er was een wandelclub , waarmee we ook diverse wandeltochten in Brabant en Limburg liepen en waarmee we zeer succesvol waren. Ik herinner me ook nog een reis naar Brussel/ Leuven- Heverlee en naar diverse andere internaten om te voetballen. In het derde jaar maakten we in de zomervakantie een prachtige fietsreis door de Ardennen en de Eifel.
Als opgroeiende jongen beleefde ik in die tijd genoeg avontuur . De veranderingen in kerk en samenleving hadden ook zijn weerslag op het internaat leven. Alles werd minder strak. Persoonlijke groei en vrijheid heb ik voldoende gekregen. Niemand van mijn groep is priester geworden, maar mijn hele leven lang ben ik mij verbonden blijven voelen met de Witte Paters en nog veel contact met hen gehad. Zo heb ik voor de priesters, die in 1961 in Veghel gewijd werden door mgr. Bekkers nog een jubileum georganiseerd in de kerk waar zij gewijd zijn. Bij die gelegenheid is ook een boekje uitgegeven, waarin hun indrukwekkende levensverhalen zijn opgetekend.
Overigens de Witte Paters werkten in vele landen in Noord- West- Midden en Oost Afrika. Zij zijn door de Franse Kardinaal Lavigerie , kardinaal te Algiers, opgericht om de contacten met de moslims te verbeteren en de christelijke waarden uit te dragen. Velen van hen zijn van grote betekenis geweest voor Afrika. ( oprichten van scholen en ziekenhuizen, introduceren van landbouwmethode's en het opzetten van bedrijven)

Marilou NillesenBHIC zei op 21 maart 2019 om 11:09 uur

Bedankt voor je reactie, Frits. Dat van dat hotel en bejaardenoord; dat moeten we nog eens checken. Maar goed te horen dat je een mooie tijd in Sterksel hebt gehad, en zoveel mogelijkheden had om je verder te ontwikkelen. Het klinkt als een ideale plek als je veel van sporten hield!

En bijzonder om zelf - vanuit het internaat - zo getuige te zijn van dat veranderende tijdsgewricht. Heb je toevallig ook nog foto's uit die tijd? Of mogelijk van het jubileum dat heeft plaatsgevonden? We zijn heel benieuwd.

Alvast veel dank voor je reactie!

Frits Sanders zei op 30 maart 2019 om 17:07 uur

Hallo Marilou
Ik zal je met we transfer wat foto's toesturen van het Paulus College in Sterksel en het jubuleum in 2011. Bij die gelegenheid is ook een boekje gemaakt, waarin de levensverhalen staan van de jubilarissen. Ook dat zal ik je sturen.

Wat betreft het hotel nog het volgende. Sterksel is vroeger ontstaan als een rustplek voor de industriëlen uit de omgeving Eindhoven. Zo werd de 'Heerlijkheid Sterksel 'gebouwd. Uiteraard hoorde daar een hotel bij. I.v.m. de 1e wereldoorlog kwamen de bedoelingen niet van de grond. Zo konden de Witte Paters veel grond en een pand kopen op een prachtige plek, waar zij hun internaat konden bouwen.

Marilou NillesenBHIC zei op 1 april 2019 om 13:38 uur

Dank voor je verdere toelichting, Frits, over de achtergrond van het internaat in Sterksel. En fijn als je die foto's naar ons toestuurt, we plaatsen ze hier dan graag bij.

Alvast dank voor alle moeite!

Henk van Tilborg zei op 13 april 2019 om 10:17 uur

Dag Marilou

Ik zag gisteren pas voor het eerst de website Wierook, Wijwater & Worstenbrood. Wat een mooi initiatief. Ik ging meteen op zoek naar het Sint Pauluscollege in Sterksel, waar ik van 1959 tot 1963 heb doorgebracht. De feedback van Frits Sanders kan ik zeker onderschrijven. Zijn informatie over deze orde is grotendeels precies zoals ik me herinner.
Er waren in Sterksel inderdaad erg veel mogelijkheden om je te ontplooien. En er was veel meer vrijheid dan op andere seminaria in die tijd. Zo mocht je op de vrije woensdag- of zaterdagmiddag op fietstocht gaan (zonder begeleiding). De eis was wel dat je met tenminste drie jongens op pad ging. Ik fietste graag met vrienden naar Eindhoven om daar een kroketje uit de muur te trekken. Pas jaren later begreep ik waar de eis van “tenminste met zijn drieën” vandaan kwam.
Er was echter geen echt zwembad, maar wel een grote vijver. Daar werd in de zomer in gezwommen en ’s winters op geschaatst. Een enkele keer liep het hele college naar Huize Providentia (epilepsie tehuis voor mannen) om daar naar een speelfilm te kijken.
Ook het systeem van groepen, waarbinnen gestudeerd en gegeten werd, met een mix van jongens uit klas 1, 2 en 3, en waar door de paters veel verantwoording aan overgedragen werd, was revolutionair in die tijd.
Een aparte herinnering is nog als iedereen op van vakantie ging. We liepen dan allemaal naar een perron in Sterksel dat aan het spoor lag (er was geen station). De koffers werden op een tractor naar dezelfde plek gebracht. Een spoorwegbeambte kwam dan op de fiets uit Heeze om met een vlag een trein te laten stoppen, zodat we allemaal mee konden, richting Eindhoven.
Minder goede herinneringen zijn er natuurlijk ook, zoals collectief aardappelen bij een boer moeten rooien of eikels verzamelen voor de varkens(gelukkig niet te vaak), of de ochtendgym van 10 minuten voor je je echt ging wassen en aankleden. Het moest echt heel koud, voor dat binnen plaats vond.
In mijn oude fotoalbum trof ik nog enige foto’s. Is daar belangstelling voor? Op een van de foto’s zie ik Pater Brands, die o.a. wiskunde gaf en de leiding over de wandelgroep had. En Rector Nefkens met een bisschop of kardinaal uit Afrika. Ik heb ook nog enige foto’s van dat uitstapje naar Heverlee en Brussel.

Succes met deze pagina’s.

Henk van Tilborg

Marilou NillesenBHIC zei op 15 april 2019 om 09:36 uur

Hallo Henk, wat fijn dat je deze website zo kunt waarderen, dat is fijn te horen! Het moet een bijzondere tijd zijn geweest in Sterksel, om zoveel meer speelruimte te krijgen dan tot dan toe gebruikelijk was. Prachtig ook om te lezen hoe de trein met een vlag tot stoppen kon worden gebracht, fascinerend hoor.

Wat betreft je opmerking over foto's: daar hebben we zeker belangstelling voor! Zou je die willen mailen naar info@bhic.nl ovv Jongensinternaat Sint Pauluscollege in Sterksel?

Dan zetten we ze hier graag bij, alvast veel dank!

Henk van Tilborg zei op 23 april 2019 om 08:17 uur

Ik heb vorige week foto's naar infor@bhic.nl gestuurd met WeTransfer, maar die zijn niet weggehaald door jullie. Moet ik het opnieuw doen of op een andere manier toesturen?
Hartelijke groeten
Henk

Dick de Vos zei op 30 juli 2019 om 22:38 uur

Hallo, ik heb 1 jaar in 1964 in Sterksel gezeten. Wij moesten dagelijks naar Geldrop fietsen om naar de Mulo te gaan, een ander deel ging ook naar Valkenswaard ik meende de Lts. Ik heb niet zoveel herinneringen. Wel dat de trein stopte in Sterksel. De retraite in Leuven staat me ook bij en het be ziek aan Brussel. Er der herinner ik me Pater van Dalen die zieltjes moest winnen, Pater de Jong Perfect volgens mij een rokkejager is ook uit de orde gestapt en Pater Ruud Gerritsen met wie ik tot zijn dood correspondentie voerde, hij verongelukte samen met zus bij een safaritrip in Afrika. Een magnifiek persoon. Dan hadden we ook broeder Pol die ook de wandelclub ( Mbwaga boys) leide. Inderdaad we haalde veel prijzen binnen, werd vaak gezegd daar komen de Mbwaga boy kunnen beter naar huis gaan. Wij liepen in donkerebroek, bezige overhemd en rode fez. Met broeder Pol heb ik samen met 5 andere jongens nog de vierdaagse van Apeldoorn gelopen. Wij sliepen destijds in tenten in tuin van zijn ouders en hebben ook een excursie gehad in de klompenfabriek van zij vader. Later heb ik vernomen dat hij ook de orde heeft verlaten en de klompenfabriek van zijn vader heeft over genomen.

Thijs de LeeuwBHIC zei op 31 juli 2019 om 14:22 uur

Bedankt voor je reactie, Dick. En dat zijn toch best wel veel herinneringen als ik het zo lees, ook al die namen van paters. Het sportieve leven op het internaat is je zo te lezen nog het beste bijgebleven, leuk dat jullie zo'n fanatiek team hadden!

Jan van der Linden zei op 4 januari 2020 om 14:30 uur

Ik zat in Sterksel voor de schooljaren 1964-1966 en het was voor mij een perfecte tijd! Een ding moet ik rechtzetten: de afdeling gymnasioum stopte ermee in juli 1966, de andere richtingen zijn nog een of twee jaar doorgegaan. Herinneringen aan Sterksel? Heel plezierige leiding, goeie klasgenoten, veel vrijheid! En laat ik vooral de zes nonnekes niet vergeten: zij waren onmisbaar! Op mijn huwelijk in St, Charles heeft zr Jozefa nog gezongen....

Marilou NillesenBHIC zei op 4 januari 2020 om 20:07 uur

Bedankt voor je correctie, Jan, en je gloedvolle bijdrage! Wat mooi te lezen dat je daar zoveel mooie herinneringen hebt liggen. Heb je nog contact met oud-klasgenoten of misschien wel één van de zusters?

Henk van Tilborg zei op 5 januari 2020 om 17:30 uur

Wat een leuke en interessante stukjes van mijn voormalige medeleerlingen. Ik wil graag toch opmerken dat in mijn herinnering ook klassen 5 en 6 gewoon in Sterksel onderwijs kregen en wel in hun eigen nieuwbouw vlak bij de vijver. Bij mijn weten was Sint Charles in Boxtel de plaats waar studenten, na de 6de klas, aan de vervolgstudies Filosofie (en Theologie) begonnen.
Inderdaad gingen leerlingen die een erkend gymnasiumdiploma wilden halen naar Santpoort gaan. Ik zelf ben daar in 1963 naar toegegaan. Mogelijk dat, zoals Frits Sanders schrijft, vanaf 1965 alle leerlingen dat deden.

wim hofman zei op 21 januari 2020 om 14:15 uur

In september 1953 kwam ik in Sterksel aan als een van de ongeveer honderd studenten. Ik kwam in De Kleine Figuur. We kregen een gymnasiale opleiding. We sliepen op slaapzalen in zogenaamde chambrettes: schotten van hout en tripleks, een gordijntje. Alles wat met de bel geregeld. Ook de tijden dat je mocht praten of roken. Er waren voetbalvelden aangelegd (3) en het stuk moeras langs het vaartje (de Sterkselse A) werd uitgegraven en werd een soort zwembad. WE werkten met kruiwagens en een kipkarretje.
Er was meer werk te doen, het terrein besloeg zo'n 12 hectare, geloof ik. Ik vond het er wel goed. Veel vrienden ( uit het hele land) en veel activiteiten. Sport ( er was een tennisbaan en er waren twee volleyvelden), toneel, muziek ( er waren pianokamertjes) en je leerde veel van elkaar. ER waren ook clubs. Toen ik er kwam was het opvoedingssysteem net veranders . Het idee was dat de oudere jongens zorg moesten dragen voor de jongeren. We bleven toen 3 jaar op het Sint Pauluscollege. De oudsten waren dus zo'n beetje 15 jaar. Ze moesten bij wandelingen kijken of iedereen wel gezond en wel tyhuiskwam. Ook in de eetzaal werd een tafeloudste aangesteld die de soep opschepte en toezag of zijn vijf carr'e -genoten wel voldoende aten. We zaten toen met 12 jongens aan 1 tafel. Later werd dat veranderd toen er wat moderner veelhoekige tafels aangeschaft werden en er kleurige gordijnen werden opgehangen. Als je vrij had, was je ook tamelijk vrij. Je kon gaan sporten of gaan wandelen. We liepen zoms heel ver. Ik herinner me wandelingen naar Ommel en Someren over de hei . Bij strenge winters vroor het vaartje dicht en kon je ver schaatsen richting Nederweert Men schaatste natuurlijk ook op allerlei vennen.
Na drie jaar ging ik naar Santpoort, waar ik twee jaar verbleef. Daarna ging ik weer terug naar Sterksel. (1958) Sommige jongens hadden tyoen fietsen. Ik was vanuit Vlissingen met de brommer aangekomen. Door die brommer was mijn actieradius groter geworden en ik reed nogal eens naar Eindhoven om het V an Abbemuseum te bezoeken of om verf te kopen, want ik was geinteresseerd geraakt in kunst . Ik zat ook in de redactie van het schoolblad Prisma. Daarin schreef ik mijn eerste verhalen. Mijn olieverfschilderijen mocht ik laten drogen in de klas.
ER waren nobgal veel feestdagen, dikwijls ook kerkeliojke feestdagen. IK herinner me ook de sacramentsprocessie iets wat ik van huis uit niet kende ( mijn ouders woonden in Vlissingen). Bij de processie hoorde ook steevast een Sterkselse blaaskapel.
Ww hadden daar ook wel een schoolband met een ragtjetoe aan instrumenten. Er waren wel goede muzikanten. Zo herinner ik me Van Gool die ragtime kon spelen en sommige jongens waren organist in de kapel. Alles is nu verdwenen, ook de kapel met zijn torentje en de grote indrukwekkende wandschildering van Christus aan het kruis.

Dick De Vos zei op 21 januari 2020 om 16:41 uur

Als ik het goed zie bij de foto van het wandelgroepje Broeder Pol en is deze gemaakt met de Apeldoornse Vierdaagse en uiterst rechts zou ik moeten zijn. De wandelclub zelf droeg altijd beige overhemd, zwarte broek en rode fez. Ik heb daar een foto van, weet niet hoe ik deze hier kan plaatsen.

Frits Sanders zei op 21 januari 2020 om 17:09 uur

De foto van het wandelgroepje heeft niets te maken met Mbanga boys , zoals de wandelgroep destijds heette.
De foto van de wandellaars is gemaakt, tijdens de 10 daagse Ardennen/Eifel fietsreis, die we samen met pater Cor van den Brand ( ook op de foto) hebben gemaakt. Een geweldige ervaring. Ik denk, dat de foto gemaakt is in juli/aug 1962.

Marilou NillesenBHIC zei op 22 januari 2020 om 08:49 uur

Bedankt voor jullie berichtjes, Dick en Frans. En Dick, als je de foto stuurt naar info@bhic.nl ovv Internaat Sint Pauluscollege in Sterksel, dan plaatsen we 'em erbij.

Alvast dank voor de moeite!

Andre de Jong zei op 28 januari 2020 om 14:38 uur

Ik heb in 1957 of 1958 in Sterksel gezeten, ik kwam uit De Kwakel Noord Holland.ik kan mij nu ik dit leest nog wel een aantal dingen herrineren ,maar zijn er soms nog foto,s van die jaren, kan ik, kijken of ik hier nog op sta.
Andre de Jong

Thijs de LeeuwBHIC zei op 30 januari 2020 om 09:15 uur

@Andre: via oud-leerlingen hebben diverse foto's binnengekregen. Ik zal eens informeren of ze nog foto's hebben die weaan je kunnen doorsturen.

Ook zitten er foto's van het Pauluscollege in de beeldbank van de Heemkundekring van Sterksel: https://www.heemkundekring-hlz.nl/collecties/foto/zoektermen/pauluscoll…

Hopelijk heb je hier alvast wat aan, misschien dat de andere bezoekers hier je nog andere aanwijzingen kunnen geven?

Hoe heb je jouw verblijf op dit internaat trouwens ervaren Andre?

Thijs de LeeuwBHIC zei op 31 januari 2020 om 07:56 uur

@Andre: als het goed is heb je de foto's in je mailbox. Mocht ik ergens nog meer foto's vinden dan laat ik het je gelijk weten.

Andre de Jong zei op 2 februari 2020 om 09:24 uur

ik heb nu wat meer informatie gekregen van mijn tijd en Sterksel,1957-1958 een van mijn mede studenten was Nol van Oostwaard ,van hem kreeg ik het een en ander te horen.mijn vraag is zijn er die weten wateen jaar studie gekost heeft ,ik die tijd had ik te maken met Pater Wessels is hier nog wat van bekent over zijn leven ,ik kom zo steeds meer te weten over de toch wel mooie periode in je jonge leven.
Andre de Jong

Herman Peters zei op 26 februari 2020 om 14:36 uur

Dag Marilou,
Net als Jan van der Linden zat ik in Sterksel voor de schooljaren 1964-1966, waarna wij met een groep gymnasiasten - voor wie dat wilde -"getransfereerd" werden naar het seminarie Beekvliet in St. Michielsgestel. Daar was het grootschalig, formeler en met aanzienlijk minder verantwoordelijkheden en vrijheden. Tevens was daar minder aandacht voor sociaal gedrag en gelijkheid.
De ochtendgym buiten om 6.15 u in hemd en korte broek is een verhaal waar mijn kleinkinderen geen genoeg van krijgen evenals de geweldige schommel en pater Koevoets die naast ziekenpater, biologieleraar ook een imposante jager was, afgaande op zijn imposante buks. Hij bestreed ook de mollen op de sportvelden. Pater Peter Nuyens inspireerde velen met zijn jeugdige enthousiasme evenals de al genoemde pater Gerritsen. een klassenfoto met hem zal ik naar het BHIC trachten te zenden. Wim Hofman reageerde al uitgebreid, maar schreef een geweldig verhaal ('De Koffer') in het leesboek met als titel 10 x Opnieuw.

Marilou NillesenBHIC zei op 26 februari 2020 om 20:30 uur

Hallo Herman, ja we zijn heel benieuwd naar die klassenfoto! Je kunt hem mailen naar info@bhic.nl ovv internaat Sterksel

Ik kan me voorstellen dat je kleinkinderen aan je lippen hangen bij dergelijke verhalen! 6.15 uur buiten gymmen, brrr. Ook de de pater met buks spreekt erg tot de verbeelding. Proef ik vooral warme herinneringen aan die tijd, of vergis ik me dan?

Herman Peters zei op 27 februari 2020 om 11:42 uur

Dag Marilou,

Louter en alleen warme, mooie, spannende en fantastische herinneringen inderdaad. De lessen werden er boeiend gegeven, met heel veel verhalen er omheen. Het religieuze kreeg de nodige aandacht met name door reflectie en zelfreflectie. De zusters die met name de zorg en de maaltijden verzorgden waren merendeels toegankelijk en hartelijk. De paters veelal vol enthousiasme en avontuur. Ik noem nog pater van Gurp met zijn woeste baard en pater Harding die ter verzachting van onze killere en onpersoonlijkere toekomst meekwam naar Beekvliet. Studie, spel, sport, met een flink touw over de Aa slingeren, soms tv in de refter, feestdagen, kameraadschap etc.
Geweldige herinneringen dus en veel opgestoken wat in latere leven doorwerkte.

Ik zond de klassenfoto.

Dick De Vos zei op 27 februari 2020 om 12:30 uur

Is het boekje dat is uitgegeven bij het jubileum in2011 nog ergens te verkrijgen, ik hoor het graag. Jammer dat ik het niet wist van het Jubileum. Dick de Vos

Thijs de LeeuwBHIC zei op 27 februari 2020 om 13:49 uur

@Herman: bedankt voor het opsturen van de foto, deze heb ik inmiddels toegevoegd. Mocht je nog dingen toe willen voegen aan het bijschrift dan hoor ik het graag en pas ik e.e.a. aan.
Klik op de foto voor groot formaat.

Thijs de LeeuwBHIC zei op 27 februari 2020 om 14:04 uur

@Dick: vervelend is dat, kan me voorstellen dat je dan al helemáál graag dat boekje wilt bemachtigen. Helaas kan ik zo snel ook niets vinden... maar ik zoek nog even verder dus wie weet.

Hopelijk reageert hier nog iemand die je aan een exemplaar kan helpen.

Dick de Vos zei op 27 februari 2020 om 17:38 uur

@Thijs: Heb jij dat boekje soms is het dan mogelijk om een scan ervan te maken ik hoor van je.
De Klassenfoto met Pater Gerritsen ( Tippie omdat hij altijd heel stilletje de langs de Chambrettes liep) De foto moet op een Zaterdag of Zondag genomen zijn dan liep iedereen in het pak. Ikzelf zat in een klas met Pater van Gurp. Kan me herinneren dat iemand een foto had geretoucheerd van hem zonder baard.

Thijs de LeeuwBHIC zei op 2 maart 2020 om 13:04 uur

@Dick: helaas heb ik dat boekje niet anders had ik je meteen een scan bezorgd.

Ik neem trouwens aan dat je refereert aan het jubileum dat in de eerste reactie door Frits Sanders wordt genoemd, voor de priesters uit '61. Ik zal hem eens mailen, misschien dat dat nog wat oplevert!

Dank ook voor je toelichting bij de klassenfoto, mooi om zo via de kledij de dag te kunnen bepalen. Trouwens je maakt me wel nieuwsgierig met dat verhaal over pater Van Gurp. Hoe zat dat dan met die geretoucheerde baard?

Dick de Vos zei op 2 maart 2020 om 16:21 uur

@Thijs: Dat van Pater van Gurp is gekomen omdat de ouderen hem altijd vroegen om zijn baard af te scheren, hij gaf altijd consequent het antwoord dat alle paters die in missie waren of geweest waren hun baard hebben laten staan ( klopt wel want op alle foto's zie zie je ze met baarden, ga maar eens googlen} dus hebben we als klas besloten toch zijn baard eraf te scheren op zijn verjaardag . Een van die jongens was reuze handig in de doka dus werd een foto geretoucheerd, het was echt een klapper die zondagavond bij de wekelijkse klasse bijeenkomst. Je had hem eens zien kijken, niet te geloven. De foto retoucheren zon photoshop dat vond ik knap werk, tegenwoordig gaat alles digitaal.
Vergeet ook niet de jaarlijkse Fancy Fair waar de detailhandel allerlei spulletjes ter beschikking stelde. En zo kunnen we uren doorgaan. met oude herinneringen.

Dick de Vos zei op 3 maart 2020 om 10:23 uur

Naar aanleiding van mijn melding dat Pater Gerritsen dodelijk was verongelukt, het artikel staat vermeld in de Volkskrant van 12 juli 1974. Deze Krant kun je vinden op Delpher.nl

Thijs de LeeuwBHIC zei op 4 maart 2020 om 08:43 uur

@Dick: dank nog voor je toelichting en de link! Dat moet wel een gebeurtenis zijn geweest om zo'n echte bebaarde missiepater ineens zonder die beharing te zien : ) Inderdaad een knappe kop zo te lezen, die leerling, om zpiets zonder digitale hulpmiddelen klaar te spelen.

Dan over het jubileumboek: een papieren versie gaat niet meer lukken helaas. Maar... Frits Sanders is zo vriendelijk geweest om een digitale versie te sturen! Je krijgt het boek dus over enkele minuten in je mailbox!

Alvast heel veel leesplezier en graag tot ziens op deze pagina.

Dick de Vos zei op 4 maart 2020 om 12:10 uur

Na al deze verhalen gelezen te hebben, krijg ik steeds meer het idee deze te bundelen in een exclusieve uitgave van het krantje dat werd uitgegeven op het St Paulus College. Graag jullie mening en nog meer verhalen. Aangevuld met foto's. Wie kent de naam nog van dit krantje?

Herman Peters zei op 4 maart 2020 om 12:25 uur

Prisma.

Dick De Vos zei op 4 maart 2020 om 12:35 uur

@Herman: jouw naam komt me bekend voor, heb ik jouw fiets gebruikt toen mijn fiets in de poeier lag om naar Geldrop te fietsen?

Herman Peters zei op 6 maart 2020 om 09:33 uur

@Dick: kan ik mij dit herinneren? Wil ik het mij graag herinneren om een positieve reactie te kunnen geven? Het is ruim 55 jaar geleden, en toch ringelt er ergens een belletje van herinnering. Als je Thijs toestemming geeft mij jouw e-mailadres te verstrekken stuur ik een foto van mij op een fiets op de coeur, maar of het mijn eigen fiets was???

Dick De Vos zei op 6 maart 2020 om 10:43 uur

@Herman: ik heb geen probleem als Thijs mijn E-mail adres doorstuurt. Zie de foto graag tegemoet.

Thijs de LeeuwBHIC zei op 9 maart 2020 om 15:41 uur

@Dick en Herman: ik heb het mailadres zojuist doorgestuurd : ) En als je wilt mag je die foto ook naar ons sturen, naar info@bhic.nl we zijn altijd op zoek naar nieuwe internaatfoto's.

Dick de Vos zei op 9 maart 2020 om 15:50 uur

@Thijs: Ik heb 27 febr al eens een foto doorgestuurd alsmede naar jou persoonlijk op 4 maart.

Reactie toevoegen

Je e-mailadres is privé en zal niet openbaar worden gemaakt.

Platte tekst

  • Geen HTML toegestaan.
  • Regels en alinea's worden automatisch gesplitst.
  • Web- en e-mailadressen worden automatisch naar links omgezet.