De H. Johanneskerk in Veghel

Paul Huismans

vertelde op 13 augustus 2015 om 15:50 uur

In de tijd dat Veghel Zuid werd gebouwd betekende dat haast vanzelf, dat er er ook behoefte ontstond aan een eigen kerk.

Dit werd een zeer sober gebouw, in 1965 gebouwd naar een ontwerp van architect A. van Merendonk. Hij werd gewijd aan de H. Johannes Evangelist.

Het gebouw was bedoeld om later in gebruik te worden genomen als sportzaal. Tot dusver is het daar niet van gekomen: het is nog steeds als kerk in gebruik, hoewel het kerkbezoek terugloopt. De parochie H. Franciscus, waar de Johanneskerk sinds 2013 toe behoort, presenteerde in de aanloop van de oprichting al een beleidsplan, waarin de levensvatbaarheid van de diverse kerken tegen het licht werd gehouden…

[Aanvulling: Wim van Stiphout maakte ons er op attent dat het kerkgebouw sinds begin 2017 aan de eredienst is onttrokken.

Foto: BHIC / Paul Huismans, 2011

Tot zover het verhaal van het godshuis. De bezieling van een parochie moet natuurlijk komen van de pastoor en zijn kapelaans. Wat weet jij nog van de mannen Gods die de eucharistie, de doop, het huwelijk, de ziekenzalving enzovoorts in goede banen moesten leiden in de Johanneskerk? Over hen zijn vast boeiende verhalen te vertellen. Denk bijvoorbeeld aan pastoor W.G.F. Janssen. Hij ging in 1963 als bouwpastoor aan de slag om deze parochie levenin te blazen.

Hoe hebben hij en de andere zielzorgers van deze kerk zich vervolgens van hun pastorale taken gekweten? Je kunt hieronder al je verhalen kwijt over deze en andere zielzorgers van de kerk. We zijn benieuwd!

Priester W.G.F. Janssen, pastoor van de Johanneskerk (Katholiek Documentatie Centrum, AFBK-2a20390)

Meer RK kerken

Reacties (3)

Dion van Iperen zei op 4 april 2026 om 15:57 uur

Pastoor Janssen herinner ik mij nog goed. Dat komt doordat hij de begrafenis van mijn 6 jarige broertje Harry leidde. Dat ook hij huilde op de begraafplaats ben ik nooit vergeten. Ik was toen 9.
Kort na de uitvaart van mijn broertje (24 juli 1971) ging deze pastoor weg. Ik geloof naar een andere kerk buiten Veghel. Pastoor Konings kwam daarna.
Laatst heb ik een erg hartelijke brief gevonden, van pastoor Janssen, gericht aan mijn ouders, waarin hij zich verontschuldigt voor zijn late brief. Hij was druk geweest met zijn verhuizing. Hij schreef over mijn broertje.
Jaren later hoorde ik van iemand dat pastoor Janssen de glas in lood ramen uit ‘onze’ kerk had meegenomen naar zijn nieuwe kerk. Dat werd in Veghel-Zuid niet gewaardeerd. Het klopt wel dat ze er na zijn vertrek inderdaad niet meer hingen. Voor zover ik me herinner hingen er later 3 lelijke gordijnen in verschillende kleuren voor die 3 ramen.
Ik heb niet zoveel met de kerk, maar toen ik een paar jaar geleden in Veghel en zag dat de kerk was afgebroken, raakte het mij wel. Zowel mijn broertje, als mijn ouders werden van daaruit begraven.

Marilou Nillesen zei op 6 april 2026 om 18:38 uur

Jee Dion, wat een aangrijpend verhaal dat je hier vertelt. Wat moet dat een dramatische gebeurtenis in je jeugd zijn geweest. Bijzonder dat je - door al je verdriet heen - zag hoe ook de pastoor zo emotioneel was. Dat zegt veel over de man, lijkt me.

Geen idee hoe het precies met die ramen is gegaan (het klinkt allemaal niet zo netjes maar dat zeg ik zonder de exacte context te weten) maar dat hij zo geraakt was door het overlijden van een jongetje van zes, geeft wel een beeld van hem. Ik kan me voorstellen dat het voor jou verdrietig was om de kerk te zien worden afgebroken, als daar zoveel gevoelige herinneringen liggen.

Dion van Iperen zei op 6 april 2026 om 18:44 uur

Dank voor je hartelijke reactie Marilou. Van die ramen ken ik de context ook niet. Maar misschien maar goed dat hij ze meenam. Nu de kerk is afgebroken hangen ze misschien nog ergens anders mooi te wezen.