Het rijke roomse leven in brabant 1900-1970

Huize Sint Elisabeth in Dongen

Kloosters

Het parochiale armenbestuur van Sint Laurentius besloot in januari 1882 een gasthuis te bouwen voor verpleging van armen. Op hun verzoek betrokken 26 april 1883 vier zusters Franciscanessen Alles voor Allen uit Breda het klooster, ontworpen door architect A. Verlegh uit Breda.

Huize Sint Elisabeth in 1955 (collectie Collectie Franciscanessen Alles voor Allen) Meteen al bleek dat het veel te klein was. In 1885 werd een rechtervleugel aangebouwd voor een ziekenhuisje. Voor de verdere uitbouw moest grond worden gekocht. In 1888 konden nieuwe ziekenhuisvleugels in gebruik worden genomen. De kapel verrees tussen de vleugels, zodat een gesloten binnentuin ontstond. Deze kapel werd in 1893 ingewijd en was ontworpen door architect Van Genk uit Leur en geschonken door huisarts C.J.J. Maassen.

In 1963, toen de stichting Huize Sint Elisabeth het ziekenhuis moest afstoten, werd het omgebouwd tot verpleeghuis.

Al spoedig overwoog men nieuwbouw in een nieuwe organisatie. De communiteit verliet het gasthuis in 1974. Het Sint Elisabethgasthuis maakte plaats voor het nieuwe verpleeg- en verzorgingshuis De Volckaert, dat in januari 1975 in gebruik kon worden genomen. Toen is ook het oude gebouw afgebroken, op die plek werd de parkeerplaats aangelegd.

Bron: J. Smits, Vademecum van religieuzen en hun kloosters in Noord-Brabant, Alphen a/d Maas, 2010 

Foto: Huize Sint Elisabeth in 1955 (collectie Collectie Franciscanessen Alles voor Allen)

9

Reacties (9)

Saskia Smit zei op 1 maart 2017 om 17:48 uur

Rond 1970 tot 1974 werkte ik in het Gasthuis om wat bij te verdienen op zaterdagen en zondagen van 8 uur tot 10 uur en van 12 uur tot 2 uur. Ik woonde dan ook vlakbij, in de Gasthuisstraat. Eerst op de afdeling op de tweede verdieping waar bejaarden een eigen kamer hadden. Daarna op de begane grond waar een zaaltje was waar ouden van dagen de hele dag zaten en hun eten kregen. Mijn werk bestond uit het verzorgen van de maaltijden en opruimen ervan. Ook wat schoonmaakwerkzaamheden. Van het gespaarde geld kocht ik een stereo-installatie toen ik ging studeren.

Annemarie van GelovenBHIC zei op 2 maart 2017 om 11:05 uur

Leuk, jouw reactie. Roept onder leeftijdgenoten nostalgische gedachten op. Ook ik kocht na mijn eerste vakantiebaantje een draagbare radio, die het bijna 30 jaar heeft volgehouden. Waren de zusters streng of vriendelijk? Wat voor sfeer hing daar?

Saskia Smit zei op 3 maart 2017 om 15:27 uur

Rond 1970 tot 1974 werkte ik in het Gasthuis om wat bij te verdienen op zaterdagen en zondagen van 8 uur tot 10 uur en van 12 uur tot 2 uur. Ik woonde dan ook vlakbij, in de Gasthuisstraat. Eerst op de afdeling op de tweede verdieping waar bejaarden een eigen kamer hadden. Daarna op de begane grond waar een zaaltje was waar ouden van dagen de hele dag zaten en hun eten kregen. Mijn werk bestond uit het verzorgen van de maaltijden en opruimen ervan. Ook wat schoonmaakwerkzaamheden. Van het gespaarde geld kocht ik een stereo-installatie toen ik ging studeren.

Toos Heesbeen zei op 24 februari 2020 om 21:25 uur

Ik heb er als baby een half jaar gelegen in 1955. Vanaf mijn geboorte in maart tot oktober van dat jaar. Ik moest in een couveuse maar die waren allemaal vol dus dan maar bij iemand anders erin.

Marilou NillesenBHIC zei op 25 februari 2020 om 11:59 uur

O echt Toos, dus je deelde een couveuse samen met een andere baby? Hebben je ouders je verteld wat ze daar van vonden destijds? Misschien wel heel vanzelfsprekend, of toch niet?

Toos Heesbeen zei op 25 februari 2020 om 12:25 uur

Ja, ik deelde een couveuse met iemand anders, het mooie is dat ik deze persoon op latere leeftijd nog heb gesproken hierover, heel bijzonder. Mijn ouders hebben daar niet heel veel van verteld, het moest snel gebeuren, daar waren ze zich wel van bewust.

Marilou NillesenBHIC zei op 25 februari 2020 om 22:14 uur

Het lijkt me een heel vreemde en mooie gewaarwording om dan die andere persoon te treffen, Toos! Kwam dat toevallig ter sprake, of kende je van haar naam?

Toos Heesbeen zei op 25 februari 2020 om 22:21 uur

Het was ook bijzonder, het was een jongen, haha, mijn ouders hebben verteld wie het was en ik kwam hem een keer tegen. We hebben het er samen wel even over gehad hoe apart het was. Daarna hebben wij elkaar nooit meer gezien of gesproken maar het zijn wel dingen die je nooit vergeet.

Marilou NillesenBHIC zei op 26 februari 2020 om 13:59 uur

Nou, dan is de nood waarschijnlijk wel heel hoog zijn geweest, Toos ;)

Toch speciaal dat jullie het allebei kunnen navertellen, en ook elkaar nog eens gesproken hebben. Mooi om dat hier te laten weten, dank daarvoor!

Reactie toevoegen

Je e-mailadres is privé en zal niet openbaar worden gemaakt.

Platte tekst

  • Geen HTML toegestaan.
  • Regels en alinea's worden automatisch gesplitst.
  • Web- en e-mailadressen worden automatisch naar links omgezet.