Het rijke roomse leven in brabant 1900-1970

Jongensinternaat De La Salle in Stevensbeek

Internaten

Op internaat De La Salle in Stevensbeek verbleven jongens die les kregen op de ulo-school van de Broeders van de Christelijke Scholen.

In Stevensbeek kwamen de broeders van De la Salle, zoals men ze ook noemde, de paters Sacramentijnen te hulp. Deze paters gaven al veel langer les in Stevensbeek, op het gymnasium. Maar omdat dit de enige school was in het dorp, zochten veel jongelingen die verder wilden leren hun heil elders in de regio. De paters brachten daarin verandering, toen zij eind jaren vijftig een lagere handelsopleiding en ulo stichtten. De broeders van De la Salle kregen de nieuwe scholen onder hun hoede.

De Scholengemeenschap Stevensbeek was in 1960 een feit. Maar er was wel meer ruimte nodig. In 1964 was een nieuw, enorm complex gereed waaronder een internaatgebouw. Op de foto zien we de inzegening van deze kostschool door mgr. Rooyakkers, de vicaris van het bisdom 's-Hertogenbosch, in 1965.

Het internaat in Stevensbeek was een van de vele onderwijsinstellingen die door de broeders werden beheerd. Rond 1900 hadden zij al meer dan tweeduizend scholen opgericht. Anno 2006 telde de congregatie nog circa 5.600 leden, verspreid over tachtig landen.

Als kenmerk van de broeders wordt onder andere hun rotsvaste geloof in de leerlingen en pupillen genoemd, net als hun organisatievermogen wat betreft buitenschoolse activiteiten en hun aandacht voor de menselijke waardigheid, eigenheid en specifieke mogelijkheden van de jongeren.

Maar hoe denken de mannen die bij deze broeders op kostschool hebben gezeten daarover? Hoe waarderen zij de "Lassaliaanse aanpak" achteraf? Hoe was het om je jaren van fysieke en geestelijke volwassenwording bij hen door te brengen? Reageren kan hieronder.

Foto

Inzegening internaat De La Salle door mgr. Rooyackers, vicaris van het bisdom 's-Hertogenbosch, 1965 (foto: Fotostudio Jan Waarma, bron: collectie BHIC, id.nr. STE0074)

Bron

Website Heemkundekring Stevensbeek

37

Reacties (37)

Cindy Peerenboom zei op 10 maart 2019 om 22:25 uur

Ik heb in 1988 op het internaat in Stevensbeek gezeten. Inmiddels was het een meisjesinternaat, genaamd Maria Regina. Was gekoppeld aan school de Korenaar, ernaast. Ondertussen geen nonnen meer maar professioneel personeel om meiden in een moeilijke situatie te ondersteunen. Goeie tijd gehad.

Marilou NillesenBHIC zei op 11 maart 2019 om 11:18 uur

Bedankt voor je berichtje, Cindy, en goed te horen dat je daar met plezier op terugkijkt. Hoe groot was de groep destijds? En voor welke leeftijdscategorie was het (ongeveer)?

Robin Kramp zei op 12 maart 2019 om 15:17 uur

Heb van 1968 t/m 1973 een geweldige tijd gehad op "de La Salle". Nog contact vrinden van toen en allemaal kijken ze terug op een mooie leerzame tijd. Samenleven en integreren leerde je hier. Menigeen is trots op het feit dat hij een LaSalliaan is. Natuurlijk werd er wel eens met harde hand geregeerd (maar dat was destijds). De ervaringen, daar opgedaan, hebben mij goed geholpen bij mijn verdere carrière. En velen met mij.

Thijs de LeeuwBHIC zei op 12 maart 2019 om 16:38 uur

Dank voor je reactie, Robin! Mooi dat je nog zo veel aan je kostschoolopvoeding hebt gehad in je latere leven. Kwam dat nog door enkele goede leraren in het bijzonder? En was dat 'samenleven en integreren' trouwens iets wat je jezelf vooral moest aanleren, of werd dat juist ook sterk door de broeders gestimuleerd?

Robin Kramp zei op 12 maart 2019 om 16:51 uur

Internaatgangers van alle windstreken en/met de loals was toendertijd een groot verschil maar het verliep goed. Gestimuleerd door de broeders. Ik ga er géén chatserie van maken, Thijs, maar wilde je helpen om ook andere reacties te krijgen.
Oproep aan anderen: LAAT WAT VAN JE HOREN !

Thijs de LeeuwBHIC zei op 13 maart 2019 om 08:45 uur

Kijk, dat kan ik wel waarderen! : ) Alle pogingen om oud-leerlingen hier te verzamelen zijn erg welkom. Er mogen er inderdaad nog wel wat bij! En nu hopen op nog veel meer reacties... Bedankt, Robin!

Paul Gerritse zei op 19 maart 2019 om 19:26 uur

Met veel plezier en genoegen kijk ik terug op mijn periode van 1980-1982 op De la Salle. Sport, studie en gezelligheid kenmerkten deze tijd. Contact met de lokale bevolking bijvoorbeeld school was prima. Goed geleid door professionals die met een ieder begaan waren - waaronder nog een enkele pater. Elk weekeinde naar huis bevorderde het contact met familie en vrienden. Het is een gemis dat er geen (?) internaten meer zijn.

Pl zei op 20 maart 2019 om 11:02 uur

Ik heb op lassale gezeten van 1973 / 1974
Onder leiding van des tijds br van benthum.

Marilou NillesenBHIC zei op 20 maart 2019 om 11:03 uur

Bedankt voor je berichtje, Paul. Goed te lezen dat je met zoveel genoegen terugkijkt. Zoals je hier wellicht wel hebt gemerkt, zijn er wisselende ervaringen op diverse internaten. Maar dat gaat voor De la Salle niet op; daarop wordt met veel plezier naar teruggekeken. Gelukkig maar.

Augie zei op 22 maart 2019 om 10:39 uur

Met veel plezier op de La Salle gezeten tot 1968. Broeders waren wel streng maar ook wel in voor een geintje. Zoals crossen met sloopauto's op eigen terrein. In de winter werden de sportvelden in de nacht gesproeid zodat we konden schaatsen. Was in die tijd bevriend met Wim Waarma (zoon van de persfotograaf uit Boxmeer) die, heb ik begrepen, inmiddels is overleden

Christian van der VenBHIC zei op 22 maart 2019 om 12:48 uur

Augie, goed om te horen dat je zulke plezierige herinneringen hebt aan deze schooltijd. Heb je toevallig ook nog leuke foto's van bijvoorbeeld die autoraces of het schaatsen? Ben wel benieuwd geworden!

Augie zei op 22 maart 2019 om 16:56 uur

Helaas heb ik die niet. Misschien kun je eens informeren bij fotograaf Jan Waarma, de broer van Wim , die destijds de zaak van zijn vader heeft overgenomen. Wim zat ook op het nternaat en woonde in Boxmeer.

Augie zei op 22 maart 2019 om 16:56 uur

Helaas heb ik die niet. Misschien kun je eens informeren bij fotograaf Jan Waarma, de broer van Wim , die destijds de zaak van zijn vader heeft overgenomen. Wim zat ook op het nternaat en woonde in Boxmeer.

Augie zei op 22 maart 2019 om 16:56 uur

Helaas heb ik die niet. Misschien kun je eens informeren bij fotograaf Jan Waarma, de broer van Wim , die destijds de zaak van zijn vader heeft overgenomen. Wim zat ook op het nternaat en woonde in Boxmeer.

Marilou NillesenBHIC zei op 24 maart 2019 om 17:24 uur

Bedankt voor je tip, Augie. Jan Waarma is een bekende naam voor ons, we hebben veel foto's van hem in onze collectie. We gaan op zoek, dank je!

Paul Roosen zei op 25 maart 2019 om 23:16 uur

Hallo een goedendag,

Ik heb erg goede herinneringen aan De La Salle
1980 tm 1982
volgens mij werd het in 1983 gemengd.
Maar toen was ik er al niet meer.
Goede herinneringen zowel aan de school als aan het internaat. Zondag avond moest je voor een bepaalde tijd binnen zijn vrijdag middag mocht je naar huis. Volgens mij 3 en een half uur studeren per dag. In de vrije tijd voetballen buiten of tafelvoetballen binnen en biljarten of andere spellen.
Ik denk er vaak aan terug .Soms ga ik er nog wel eens kijken om herinneringen op te halen. Of even tot mezelf te komen .
De kwaliteit van lesgeven op de scholengemeenschap vond ik wel een beetje gedateerd toen. Maar niet verkeerd.
Voor mij geen verkeerd woord over La Salle .
Een bijzondere tijd met prettige herinneringen:)

gr,

Paulus
en de groeten aan de andere ex interne

Marilou NillesenBHIC zei op 27 maart 2019 om 09:26 uur

Hallo Paul, veel dank voor je reactie! Wat mooi om te lezen dat je zulke fijne herinneringen hebt aan die tijd.

En bijzonder dat je nog wel eens gaat kijken om in gedachten die tijd terug te halen, of - en dat vind ik helemaal markant - even tot jezelf te komen. Dat zegt zoveel over hoe je die sfeer moet hebben ervaren (en wellicht nog steeds zo voelt). Prachtig hoor, oprecht dank voor deze bijdrage.

Ton zei op 14 april 2019 om 14:39 uur

Wat leuk alle herinneringen aan de La Salle. De periode dat ik op het internaat heb gezeten is van 1968 t/m 1970. Ik kijk er eveneens zeer positief op terug. We werden erg vrij gelaten. Wel moest je de studielessen volgen en op tijd naar bed. De danslessen en de feestjes met de meisjes uit de buurt waren hoogtepunten. Ook bewaar ik goede herinneringen aan de leiding. Wij hebben met Jan Nijssen tot aan zijn dood contact gehouden. Op de groepsfoto staan veel jongens die ik herken. Erg leuk.

Groeten aan alle bekenden!
Ton

M Helmich zei op 14 april 2019 om 22:26 uur

Ik kwam in 1961 op de la Salle. Zaten destijds in een kippenhok met in het midden een kachel die op turf werd gestookt. Bijzonder was de TV. Die hadden we thuis niet. Keken alleen naar het Journaal en naar Brandpunt (van de KRO).
In mijn klas zat ook een jongen van Van Doorne van de DAF. Van hem kregen we speldjes van DAF en een mooie kalender met kleurenfoto's van DAF-vrachtauto's. Die heb ik vele jaren zorgvuldig bewaard maar ben ze inmiddels kwijt.
De herinneringen aan mijn Stevensbeekse tijd heb ik opgeschreven in aan het BHIC gestuurd.
Groet
Maarten

Helena zei op 14 april 2019 om 22:56 uur

Las zojuist een artikeltje in BD (incl. video) waarin o.a. een van voorgaande reageerders aan het woord komt over dit internaat in Stevensbeek.
Daarnaast het verhaal van een mevrouw die na minder goede ervaringen elders in Moerdijk op kostschool kwam alwaar het voor haar zoveel beter was.
https://www.bd.nl/den-bosch-vught/de-kostschool-een-hel-in-stevensbeek-…

Augie zei op 15 april 2019 om 11:50 uur

Heb zojuist de groepsfoto bekeken en bleek daar op de staan ! De onderste rij vierde van links. Mijn vriend in die tijd, Wim Waarma zit uiterst rechts gehurkt. Die lange jongen achteraan in het midden was volgens mij Kees Zeevenhoven

Thijs de LeeuwBHIC zei op 16 april 2019 om 08:55 uur

@Ton, Helena, Augie: leuk dat jullie de site bezoeken, en goed om te lezen dat de reacties en foto's ook bij jullie weer herinneringen oproepen. En dat je dan ineens jezelf op zo'n groepsfoto terugziet : ) En bedankt voor de link naar het artikel in het BD, Helena!

@Maarten Helmich: via deze weg wil ik je nog even bedanken voor het verhaal over het internaat in Stevensbeek, dat je een tijdje terug bij me hebt ingeleverd. Het zal vandaag, op deze plek, als reactie worden toegevoegd. Hartelijke groeten,

Maarten Helmich zei op 16 april 2019 om 09:05 uur

Mijn ervaringen op het internaat De la Salle in Stevensbeek

In het schooljaar 1960-1961 zat ik in Wehl (Gelderland) op het internaat, bij de broeders van Maastricht. Het betrof de 6e klas van de Lagere school

Na de daaropvolgende grote vacantie kwam ik in Stevensbeek op het internaat De la Salle. In het begin van die vacantie bezocht ik met mijn ouders een internaat in Oss. Waarom de keuze van mijn ouders op ‘Stevensbeek’ viel, weet ik niet.

Stevensbeek leek een beetje ‘het einde van de wereld’, want bij de school eindigde de verharde weg, en ging over in een smal zandpad. In de directe omgeving van de school bevond zich een grote kippenfarm. Blijkbaar had de school te weinig lokalen, want het eerste jaar werd in een kippenhok les gegeven. In het midden van de klas stond een kachel die met turfbriketten werd gestookt.

Veel indruk maakte een sterfgeval. Onze meester verloor zijn kind. Onze hele klas woonde de uitvaart van zijn kind bij.

Sporten deden we vooral buiten. Vanaf ons internaat renden we door de omliggende bossen, onder leiding van een van de broeders.

Het internaatgedeelte:

We sliepen op zaal. De bedden stonden ca 1 meter van elkaar. Aan ons hoofdeinde een doorlopende kastenwand met daarin kleren en persoonlijke spullen.

We aten in een grote eetzaal. Rond vieren stonden er boterhammen klaar. Uit die tijd herinner ik me boterhammen met gekleurde hagelslag. Had ik nooit gegeten en beschouwde dit beleg dan ook als een luxe die ik thuis niet kende.

De avond werd benut voor het maken van huiswerk en/of kijken naar het Journaal en naar Brandpunt. Kwam meteen na het nieuws. Na deze nieuwsrubriek ging de TV uit.

Ik kwam op school met behulp van de trein naar Boxmeer en de bus naar Stevensbeek. Of dit een lijndienst was, of een bus van de school weet ik niet.
Ik heb maar één schooljaar in Stevensbeek gezeten.
Hoe een ‘normale’ schooldag eruit zag, zoals kerkbezoek, discipline, recreatie etc. weet ik niet meer.

’s-Hertogenbosch
Maart 2019
Maarten Helmich (1947)

Maarten van der Schrieck zei op 16 april 2019 om 13:21 uur

Ik heb in 1981 en 1982 op La Salle gezeten en heb daar een fantastische tijd gehad. Scholengemeenschap Stevensbeek bevond zich destijds in houten barakken niet ver van het Internaat. We hadden op La Salle niet veel broeders meer. De heer Verbakel was nog een van hen. Helaas in 1981 veel te vroeg overleden. Het was wel jammer dat je het weekend niet mocht blijven, waardoor je toch een groot gedeelte van het sociale leven gedurende de weekenden daar mistte. Wij hebben in 2010 nog eens een reunie gehad met een aantal mensen en zijn toen nog La salle in geweest. Destijds omgetoverd tot een jeugdgevangenis. Dat was het in onze tijd absoluut niet. Ik kijk met heel veel plezier terug aan die tijd.

Augie zei op 16 april 2019 om 14:56 uur

Mijn ervaringen op het internaat De la Salle in Stevensbeek

In de periode dat ik daar was (1967-1969) hadden we een eigen kamer.
Die mochten we alleen gebruiken om te gaan slapen, of naar toe gaan met uitdrukkelijke toestemming van de leidinggevende broeder die de sleutel beheerden van de bovenverdieping.

's-ochtends werden we gewekt om daarna gezamenlijk te ontbijten. Daarna gingen we naar school, voor de meeste op loopafstand van het internaat, maar ik ging bijvoorbeeld naar school in St. Antonis. In de zomer op de fiets, in de winter werden we opgehaald door een bus. Na schooltijd was er een mogelijkheid om wat te eten en te sporten daarna verplicht studeren onder toezicht. Na het avondeten wederom studeren en daarna was er tijd voor ontspanning zoals tv kijken, tafeltennis, biljarten etc. Er was ook in ieder paviljoen een bar die beheerd werd door een van de jongens (alleen frisdrank en snoep)

Sporten was verplicht tweemaal per week, Jan Nijssen was de degene die de teugels bij ons in handen had (zijn broer was overigens ook werkzaam als groepsleider). Bosloop en handbal kan ik mij nog herinneren. Rondom het gebouw waren micro sportvelden en er waren trampolines (vonden mijn zussen heel leuk)

Het was ook de tijd van Phil Bloom, waar iedereen daar toen naar gekeken heeft, en de opgevoerde tomos en puchs.

Naast het internaat was een hele grote kippenfarm. Ik kan mij nog herinneren dat er een aantal jongens kuikens hadden "geleend" om die vervolgens in hun klerenkast op te voeden (afloop onbekend) Ook het maken van soep op de slaapkamer met behulp van een dompelaar was erg in trek.

Het eerste jaar dat ik daar was, was van Bentum de groepsleider. Hij regeerde met harde, soms losse, hand. Een voorval wat mij nog bijstaat was de klap die een zekere Martijn uit Eindhoven (bijnaam door ons toen "de schele") ontving omdat hij niet aandachtig genoeg luisterde naar de instructies die hij gaf over het opmaken van een bed, en daarbij zijn bril in tweeen brak.

Een typische broeder was broeder Suykerbuik met zijn grijze haren en korte pasjes die ik mij overigens alleen hiervan nog kan herinneren.

Aan de receptie zat een broeder die fanatiek postzegelverzamelaar was en
die , volgens de verhalen, alle zegels van Nederland in zijn bezit had. Deze werden 's-avonds opgeborgen in een kamer achter de receptie in een kluis.

Tot zover mijn herinneringen voorzover mij te binnen schiet , misschien dat iemand teken van herkenning heeft bij mijn verhaal en wat kan aanvullen.

Ton zei op 16 april 2019 om 17:59 uur

Ik kan me jou wel herinneren Augie. Wij hebben volgens mij samen in paviljoen 2 gezetten. Broeder Moors was toen groepsleider. Dat was 68/69. Het jaar daarop kwam ik in groep 3 met Jan Nijssen als groepsleider. Dick Nijssen, zijn broer was leraar op de middelbare school in Stevensbeek en was ook verantwoordelijk voor sport op het internaat. Dick was een driftkikker met veel animo voor sport (vooral handbal en voetbal). Hij probeerde dat over te brengen op de jongens. Dat lukte niet altijd. Wij hebben altijd contact gehouden met Jan. Aardige man. Hij is 10 jaar geleden overleden. Broeder van Bentum heb ik rond het overlijden van Jan Nijssen ook nog ontmoet. Hij is ook overleden. Het laatste jaar dat ik op het internaat zat was hij directeur. Kun je je broeder Jan van der Velden nog herinneren? Roodharig. Ook was er een aardige frater, frater Traa. Leuk om er aan terug te denken.

Martijn kan ik me nog herinneren. Ik heb een keer ruzie met hem gehad in de eetzaal. Er belandde een botervloot op zijn hoofd. Ik moest voor straf een tijdje afwassen. Broeder Suykerbuik kan ik me ook goed voor de geest halen. Hij leidde de studielessen. Heel stoïcijns.

Als ik een keer een weekend niet naar huis ging en geen geld meer had verzon ik allerlei smoesjes om maar aan geld te om komen. Je kon dan een briefje schrijven om geld te vragen voor kantoorbenodigdheden of schoenpoetsmiddelen. Dat geld werd dan in rekening gebracht bij je ouders. Over de eventuele vragen van mijn ouders dacht ik toen niet na. Ik kon naar Wout in het dorp om een patatje te kopen.

Op de foto zit ik naast Wim Waarma, onderste rij, tweede van rechts.

Er zijn vast nog meer herinneringen maar tot zover even.

Augie zei op 17 april 2019 om 09:42 uur

Dag Ton, Leuk dat jij je mij nog kunt herinneren, helaas is dat niet wederzijds. Waarschijnlijk zaten wij samen in groep 2, als broeder Moors tenminste diegene is die achter jouw staat op de groepsfoto. Hij was ook een soort hoofd interne zaken en verantwoordelijk voor het wagenpark en de keuken. Jan Nijssen heb ik ook in groep 3 gehad, een zachtaardige man voorzover ik hem nog in beeld heb. Van de overige broeders heb ik alleen maar wat summiere indrukken, maar kan daar geen naam aan koppelen. Zo was er ook een ziekenbroeder die een beetje de status van een halve dokter had, maar waar je liever niet mee te maken had. (maar waarom weet ik niet meer)

Ken jij ook nog een zekere Arjan Rasenberg (voornaam weet ik niet zeker) dat was een lange jongen met krullend haar. Hij was thuis een redelijk verwend kind was mijn indruk en had last van vallende ziekte. Dit was mijn eerste ervaring met iemand met die ziekte. Hij kon zomaar ineens schuimbekkend op de grond vallen en zich vastklampen aan de verwarmingsbuizen. Er werden dan van alle kanten broeders opgetrommeld om hem los te krijgen.

Wat betreft jouw verhaal over geld voor aankoop "kantoorartikelen" had ik meteen een teken van herkenning. Maar kan mij niet herinneren daar misbruik van te hebben gemaakt

De twee jongens rechts van mij op de foto hadden allebei een crossauto op het terrein staan, dat was in het tweede jaar, waaraan ze knutselde en mee aan het crossen waren, namen van hen zijn bij mij niet bekend.

Tot zover

Ton zei op 19 april 2019 om 10:47 uur

Arjan Rasenberg kan ik me ook herinneren. Ook dat hij epileptische aanvallen had. Hij staat niet op de foto volgens mij. Hij kwam uit Geertruidenberg. Zijn vader was dacht ik directeur van de elektriciteitscentrale daar. Ik herken best nog wel veel jongens op de foto. Johan Zumpolle en Kees Zevenhoven. Beiden kwamen uit de omgeving Den Haag.

Ton Nouwen zei op 4 mei 2019 om 13:44 uur

Als gevolg van mijn nogal tegenvallende schoolresultaten bedacht mijn moeder het plan om mij onder te brengen op De La Salle. Hiervoor werd de methode van de Chinese Democratie van stal gehaald. Op een mooie zomerse dag in juli 1967 werd samen met mijn moeder en een oom het internaat bezocht. Bij het zien van de mooie sportvelden, de micro voetbalveldjes, de judokelder de trampoline en als klap op de vuurpijl een heuse eigen kamer mét wastafel, was ik direct verkocht. Bij het zien van al die mogelijkheden tot amusement, sport en tijdverdrijf, zag ik het daar echt wel zitten. Aldus werd ik ingeschreven.

De werkelijkheid was natuurlijk toch wel een beetje anders. Veel regels, toezicht en zo nodig een pak slaag. Zelf ben ik ook wel eens tegen een loszittende hand aangelopen. Maar ik herinner mij ook wel een paar echte pechvogels zoals Rob van der Eem , Theo van Loosbroek en W.J. Smit, die veel vaker in een dergelijk treurig handgemeen verzeild raakten. Piet Gieben Ko Amijs, Laurens Janus en niet te vergeten: John Lindsay waren mijn vrienden. Piet is een aantal jaren geleden overleden.
De oud-bewoners van groep 2 organiseren met enige regelmaat een reünie en die wordt heel goed bezocht. Het programma bestaat meestal uit een excursie naar het een of ander (Antwerpen, Thorn, ...) en daarna een hapje en drankje. Soms gevolgde door een hotelovernachting en een ruimhartig ontbijt.

Ik herinner me ook het buitmaken van appels in de boomgaard van de naburige fruitteler. Die roofpartij was op het internaat al bekend vóórdat wij terug waren op het internaats-terrein. Dat bleef natuurlijk niet zonder gevolgen. 10 bladzijden uit het woordenboek overschrijven, Inclusief fonetisch schrift. Achteraf kan je concluderen dat je daar wel iets van opsteekt. Ik leerde namelijk fonetisch schrift. Maar het kostte wel heel, heel erg veel tijd.

Schoolresultaten waren natuurlijk essentieel. Daar kwamen de meesten namelijk voor. Niet dat ze dat per se zelf vonden, maar dan toch in elk geval wel hun ouders.
Teveel onvoldoendes leidde steevast tot extra toezicht, verplichte studie-uren. Onder meer op zondagmiddag. Dan kon jij dus NIET naar de plaatselijke voetbalclub gaan kijken. Ook mocht je dan minder op weekend naar huis, want je kon al die studie-uren niet missen. Niet leuk maar bij mij werkte het wel. Als calculerende jongeling kende ik al snel de rekenmethode van het bevoegde gezag en zorgde ervoor dat ik uit de gevarenzône bleef.

Eén van de pedagogische pijlers van het internaat werd gevormd door 'de sport'. Essentieel voor de vorming en het afreageren van pubers. Ik herinner me het verhaal van Aloys Nijssen die uitlegde dat je door middel van de sport altijd nieuwe contacten kon opdoen, in elke nieuwe woonplaats nieuwe vrienden kon maken en aldus makkelijker kon inburgeren. Volgens hem moest je als puber ook leren verliezen en met dat verlies leren omgaan. Een goede methode daarvoor is om iets (een spel of sport) heel vaak te doen. Op een gegeven moment is winnen of verliezen niet meer zo belangrijk.
Mogelijkheden om te sporten waren er dus te over. Of het nu om biljart (met of zonder diploma) ging, tafeltennis, judo, handbal of microvoetbal. En dan had je natuurlijk nog de onderlinge competities voor die sporten. Compleet met teams en wedstijdschema's en altijd toeschouwers.
Op donkere winteravonden uiteraard met verlichting. Dat was weliswaar niet fameus maar de meeste duisternis was toch wel verdreven. Je zag echt wel genoeg om de goal te herkennen en een goeie pass te kunnen geven.

Al dat sporten en vermaak leidde somtijds ook tot grote honger. Dan bood 's middags het 4-uurtje een perfecte oplossing. Na school of sport even een paar sneetjes brood wegwerken. Dan knorde je maag niet wanneer je om 17.00 uur naar de studiezaal moest. Een half brood per persoon was niks bijzonders. Zeker niet wanneer door de dorpsbakker die middag vers geurend brood was afgeleverd. Een dikke laag pindakaas en jam er bovenop, die lekkernij was mijn favoriet.

Zo waren er ook jongens die stiekem in het bos rookten. Als je in het trappenhuis op de tweede etage stond, zag je de rook uit het bos opstijgen. Het was voor de broeders dus niet zo moeilijk om de boeven te vangen.
Meestal waren dat toch al de 'usual suspects'.

Ter controle liep de toezichthoudende broeder tijdens de verplichte studie ook tussen de rijen door en snoof dan aan je kleding. Je kon geen kant op. De geur van rook is onverbiddellijk en verraadde menigeen.

Één van de hoogtepunten in mijn La Salle-bestaan was de dansles.
Niet dat ik dat nou zo geweldig goed kon, (integendeel) maar ik mocht daar mijn schoolvriendinnetje Corona écht vasthouden. Een kinderhand is gauw gevuld.

Corona is de zus van de wielrenners Van Katwijk. Ze fietste elke dag met haar vriendinnen uit haar woonplaats Oploo nar school. En geregeld fietste Corona ook mee met haar broers die trainden voor het ene of andere kampioenschap. Op een dag werd ik door Corona bij de familie uitgenodigd. Vervolgens liet ik met enige snoeverij weten dat ik ook wel hard kon fietsen. Of ik zin had een rondje met de ploeg mee te fietsen ? Tuurlijk.
Wat hebben ze gelachen. Ik op een geleende fiets en binnen een kwartier met het snot voor mijn ogen en volledig buiten adem afgehaakt. Over dat verhaal is nog heel veel gelachen.

Geachte lezer, u weet het al. Ik kan terugkijken op een mooie tijd.

4 mei 2019

Marilou NillesenBHIC zei op 5 mei 2019 om 18:28 uur

Hallo Ton, met heel veel genoegen heb ik je bijdrage gelezen. Hoewel er zeker ook een donker randje aan zit (dat je heel diplomatiek omschrijft als een loszittende hand waar je soms tegenaan liep) zijn er gelukkig ook veel dierbare herinneringen om op terug te kijken. Je weet in ieder geval de geachte lezer een glimlach op het gelaat te toveren ;)

Veel dank voor deze bijzondere reactie!

H.Suijker zei op 9 mei 2019 om 17:37 uur

Ik ben daar geweest van 1962 tot 1966.Een geweldige tijd, zou het zo weer overdoen.Ik was ook de eerste samen met F.Lebens en Paul beijnens die na het mulo examen in Venray de HBS hebben gedaan.Wij hebben alleen met broeders te doen gehad en volgens mij was broeder aloysius met zijn eigen naam Dick Nijssen

Edwig Fontilus zei op 12 mei 2019 om 01:53 uur

Heb ook op de La Salle gezeten. Dit moet geweest zijn van 66 tot 69.
Leuk om daar weer wat van te horen.
Kan me nog Br. suikerbuik herinneren. Aliosius Nijssen en Jan Nijsen
Directeur was volgens mij Br. Innocentius ( bijnaam Ina)
Ik zat in de groep met Zilinskie , John Lindsay, Stanley Marchena.
Wij kwamen alle vier uit de Antillen.
Ook de naam van Loosbroek. Hij kon heel goed voetballen.
Kortom een mooie tijd doorgebracht. Veel geleerd en veel gelachen.
Gegroet aan iedereen

Marilou NillesenBHIC zei op 13 mei 2019 om 10:55 uur

Bedankt voor jullie berichtjes, H. Suijker en Edwig. Ik word nu toch wel nieuwsgierig; ik lees bijna uitsluitend lovende reacties bij dit internaat! Wat is het geheim van De la Salle? Wat maakte het daar zo fijn?

Hans Suijker zei op 20 mei 2019 om 19:20 uur

Wat er mooi aan was? de saamhorigheid , maar vooral de grenzen opzoeken met de nodige straffen als gevolg daarvan maar wel altijd eerlijk. Had je iets gedaan dan kwam je er ook vooruit want de groep ging voor alles. Dat had als gevolg een paar stevige klappen of huisarrest. De studie was het belangrijkste en daar zorgden de broeders wel voor dat het goed ging

Marilou NillesenBHIC zei op 21 mei 2019 om 09:57 uur

Mooi beschreven, Hans. Het maakt het voor mij weer meer helder, dank!

"Robin Kramp zei op 21 mei 2019 om 11:31 uur

Hallo beste mensen, Leuk dat jullie allemaal de verhalen bekijken en hartstikke leuk om jullie reacties (privé en zakelijk) te ontvangen maar …. schrijf gewoon wat op deze site. Toch mooi om te vernemen hoe het anderen gegaan is (Dorus (vroeger Theodoor) Wajer is een succesvol Yachtenbouwer geworden, Laurens Janus een top-fotograaf, Cees Zeevenhooven verhuisde kantoren over de hele wereld, Arthur Horeman is isolatiespecialist, Frits van Eerd is de CEO van Jumbo enz. toch gaaf mensen!!! "Honneur Artois, glorieux de la Salle!"

Arend Hoogeveen zei op 25 mei 2019 om 17:12 uur

Wat heb ik een fantastisch mooie tijd gehad op de LaSalle!
Van Kerst 1971 tot Kerst 1973.
Naar aanleiding van een artikel over DLS in het Brabants Dagblad ben ik gaan zoeken of er meer info te vinden was over De Lasalle. Wat ben ik geschrokken.
Als aan mij gevraagd werd of ik iets wist van misbruik heb ik altijd steevast
geantwoord met NEE! Bij ons gebeurde dat niet. Hoe (achteraf) naief.

Een groot aantal van ons heeft een geweldige tijd gehad; Helaas heeft ook een (groot?) aantal van ons de losse geile handjes van verschillende broeders moeten ondervinden.

Zie de site: https://seksueelmisbruik.info/internaten-stevensbeek/

Arend Hoogeveen

Reactie toevoegen

Je e-mailadres is privé en zal niet openbaar worden gemaakt.

Platte tekst

  • Geen HTML toegestaan.
  • Regels en alinea's worden automatisch gesplitst.
  • Web- en e-mailadressen worden automatisch naar links omgezet.