Het rijke roomse leven in brabant 1900-1970
Rooms prentenboek
Priester werd je niet zomaar. Daar gingen jaren van studie en oefening aan vooraf. Maar als je dan eenmaal tot priester was gewijd, dan mocht je als neomist je eerste H. Mis opdragen.
Oefenende priesterstudenten (BHIC, fotonr. 1695-007691)
Oefenende priesterstudenten (BHIC, fotonr. 1695-007691)

Als je als jongen roeping voelde kon je met de juiste vooropleiding, gymnasium of kleinseminarie, naar het grootseminarie om tot priester te worden opgeleid. Brabant heeft seminaries van de bisdommen ’s-Hertogenbosch en Breda. Daarnaast waren er de opleidingen van de priesterorden en -congregaties, in onze provincie van de Montfortanen, de Priesters van het H. Hart, de Spiritijnen, de Paters SVD en – korte tijd en lang geleden - de Dominicanen.

Doorliep je de hele opleiding, dan werd je eerst tot diaken gewijd en uiteindelijk tot priester. Dat heugelijke feit werd daarna meestal uitbundig gevierd in de plaats waar je was opgegroeid. Want daar ging je je eerste H. Mis opdragen.

Neomist Nico van Munster in Reek op weg naar de kerk, 1957 (BHIC, coll. Ton Cruijsen, 1903-000582)
Neomist Nico van Munster in Reek op weg naar de kerk, 1957 (BHIC, coll. Ton Cruijsen, 1903-000582)
Neomist Van Dijk verlaat de kerk in Boekel (BHIC, fotonr. DCBOE-000071)
 Neomist Van Dijk verlaat de kerk in Boekel (BHIC, fotonr. DCBOE-000071)
Zegening door neomist Van Weert in Schijndel, 1949 (Fotopersbureau Het Zuiden. BHIC fotonr. 1632-003998)
Zegening door neomist Van Weert in Schijndel, 1949 (Fotopersbureau Het Zuiden. BHIC fotonr. 1632-003998)

Hoe verliep zo’n dag ten tijde van het Rijke Roomse Leven? De hele parochie liep ervoor uit. “Bruidjes” begeleidden jou en je trotse ouders vanuit hun versierde huis naar de kerk. Te voet, in een koets of in een auto, misschien wel voorafgegaan door vendelzwaaiers en de harmonie. Daar werd het natuurlijk spannend: de eerste H. Mis! Gelukkig had je op het seminarie al veel geoefend in zogenaamde ‘houten missen’. Het altaar en het vaatwerk waren tijdens deze oefeningen niet gewijd. En jij natuurlijk ook nog niet.

Op de grote dag gaf je na de viering de neomistenzegen. Aan deze zegen van een pasgewijde priester wordt bijzondere kracht en steun toegeschreven. En de jonge begeleiders kregen snoep. Een receptie en/of maaltijd met je familie en de notabelen sloot de feestelijkheden af.

Deomist Ed van de Mortel deelt snoep uit, Sint Anthonis 1957 (Foto Jan Waarma. BHIC, fotonr. ANT0115)Diner voor neomist L. van Kol, Boxtel 1948 (Fotopersbureau Het Zuiden, BHIC fotonr. 1901-003232)
Neomist Ed van de Mortel deelt snoep uit, Sint Anthonis 1957 (Foto Jan Waarma, BHIC, fotonr. ANT0115)Diner voor neomist L. van Kol, Boxtel 1948 (Fotopersbureau Het Zuiden, BHIC fotonr. 1901-003232)
3

Reacties (3)

Jovandeursen zei op 11 februari 2019 om 16:34 uur
En dan moge U in 's hemels woon een heilige aureool omkransen, Komt engelen zingt een lied, van 'shemels hoogen trans. geen aardse zang vermag te roemen al die glans, die luister van dezen dag. Dat ging zo nog een heel end verder en moest je als knaap van 8-9-10 jaar als solist zingen in een neomisten mis. En dat enkele keren per jaar. Arme neomisten werden Witte pater om naar de missie gestuurd te worden. De rijken werden Wereldheer zodat ze later een eigen parochie konden stichten. En ik was vaneen arme familie maar kon wel zingen in een overvolle kerk zonder microfoon. Jo
Jovandeursen zei op 11 februari 2019 om 17:26 uur
Voortaan zullen van de zon, de eerste morgen stralen, op Uw machtig priesterwoord GOD zien nederdalen.
Marilou NillesenBHIC zei op 12 februari 2019 om 09:04 uur
Bedankt voor je aanvullingen, Jo. Solist werd je vast niet zo maar! Vond je het vervelend om te zingen voor zo'n volle kerk? Of was het vooral spannend? Welke herinneringen heb je daar aan?

Reactie toevoegen

Je e-mailadres is privé en zal niet openbaar worden gemaakt.

Platte tekst

  • Geen HTML toegestaan.
  • Regels en alinea's worden automatisch gesplitst.
  • Web- en e-mailadressen worden automatisch naar links omgezet.