Het rijke roomse leven in brabant 1900-1970

Mijn leven in Juvenaat Mariahof

December 1961, de kerstvakantie was net begonnen. Enkele maanden voor mijn twaalfde verjaardag. Ik zat met mijn vriendjes in de zesde klas van de lagere school. Na anderhalf decennium vrede ging het economisch al een stuk beter met het land. Ook de maatschappij ontwikkelde zich snel. De jeugd zocht daarin, soms wat rebels, een eigen plekje.

Tijd voor het internaat

Station Breda ca. 1955 (foto: Stadsachief Breda)

Hoewel ik in Goirle ben geboren, woonden mijn ouders in Tilburg. In 1954 zijn we van daaruit naar Breda verhuisd. We woonden niet ver van het NS-station in Breda. Vanaf de derde klas was ik al misdienaar in de Theresiakerk aan de Tramsingel

De oudste broer van mijn moeder was priester en Salvatoriaan. Wij noemden hem eerbiedig ‘heeroom’. Ik had steeds gezegd dat ik naar het internaat bij hem wilde gaan. Om later ook priester te worden in zijn congregatie. Wat je als kleine jongen, wel erg katholiek opgevoed, al denkt te kunnen beslissen voor de rest van je leven.   

Mijn vader verdiende, zoals zoveel laaggeschoolden, met verschillende banen net voldoende geld om zijn gezin te onderhouden. Mijn moeder werkte occasioneel via een uitzendbureau, die in die tijd opkwamen, op diverse kantoren als administratieve kracht.

Het, door een zwangerschap gedwongen, huwelijk van mijn ouders was al een tijdje niet erg rooskleurig. Ondanks overspel van één kant probeerden ze toch hun huwelijk te redden. Maar daags vóór de hiervoor genoemde kerstdagen ging het vreselijk mis. Na een knetterende ruzie verliet mijn moeder het huis. Nu had mijn vader alleen de zorg voor zijn drie kinderen. Daarvan was ik de oudste. Gelukkig voor hem had hij veel broers en zusters. Daar kon hij ons wel onderbrengen. De rest van de lagere school maakte ik dus af toen ik bij een tante in Tilburg woonde. Een vechtscheiding van zeven jaar volgde.

Nu bleek ik plots ook niet meer welkom te zijn op het internaat van mijn ‘heeroom’. Vele jaren later vernam ik dat het niet goed voor zijn reputatie zou zijn geweest om de buitenechtelijk verwekte zoon van zijn bijna gescheiden en met een andere man samenlevende zus in het internaat van zijn orde te laten studeren.

Een rechter besliste dat de drie kinderen bij hun moeder moesten gaan wonen. Maar in de redenaties van mijn moeder vormde ik een probleem. Ik accepteerde haar nieuwe partner niet. Hij was in mijn ogen immers de oorzaak van alle ellende.

De oplossing werd gevonden door mij naar het juvenaat van Mariahof te laten gaan. 

Klik hier voor het hele verhaal

De voorkant van de in 1958 geopende nieuwbouw van het Juvenaat Mariahof op Bredaseweg 568.
(Foto met dank aan Jan Witlox)

 

Deze foto is gemaakt in de recreatiezaal bij de prijsuitreiking van een toernooitje. Links staat broeder Patricius, de directeur en leraar Engels. Ik sta daarnaast, de jongen met de kuif. Op de achtergrond de kastjes uit het verhaal.
(Foto: privécollectie Michel Verhoeven)

 

2

Reacties (2)

Marcel zei op 22 november 2025 om 02:30 uur

Wat een mooi en indrukwekkend verhaal. Ik heb het zojuist aan mijn vrouw en dochters hier in Mexico voorgelezen.
Paz y bendiciones.

Thijs de LeeuwBHIC zei op 25 november 2025 om 10:16 uur

bedankt voor deze mooie reactie naar aanleiding van Michels verhaal! Dat geven we hem door.

Reactie toevoegen

Je e-mailadres is privé en zal niet openbaar worden gemaakt.

Platte tekst

  • Geen HTML toegestaan.
  • Regels en alinea's worden automatisch gesplitst.
  • Web- en e-mailadressen worden automatisch naar links omgezet.